15 maja 1988: Niedziela przed telewizorem

Zapraszam na program telewizyjny na niedzielę 15 maja 1988 r. Dziś warto obejrzeć serial o lokatorach kamienicy przy Złotej – Dom.

Program 1

07:05 Program dnia

07:10 Alarm przeciwpożarowy trwa

07:20 Wszechnica rodziny wiejskiej

07:45 Po gospodarsku

08:15 „Tydzień”

08:55 Program na niedzielę

09:00 Dla młodych widzów: „Teleranek” oraz film z serii: „Goście” (11)

10:30 DT – wiadomości

10:35 „Osobliwości przyrody” — „Mała panda” — film przyrodniczy prod. japońskiej

11:05 „7 anten”

11:35 „Kraj za miastem”

12:00 „Kim był ten człowiek?”

12:50 Teatr dla dzieci — Witold Oklak „Wyspa klownów”. Reż. – K. Grabowski. Wykonawcy: aktorzy scen katowickich.

13:45 Telewizyjny Koncert Życzeń

14:30 „Prezydenci” — James K. Polk

15:15 W starym kinie: „Listy Kazimierza Junoszy Stępowskiego do Mary”

16:15 „Smak życia”

16:55 Studio Sport — 41. Wyścig Pokoju (etap VI) — jazda indywidualna na czas (Zakopane)

17:45 Teleexpress

18:00 „Marek Sierocki zaprasza”

18:20 „Antena”

19:00 Wieczorynka — „Dzieciństwo Muppetów”

19:30 Dziennik Telewizyjny

20:00 „Dom” (1) — „Co ty tu robisz, człowieku” — serial TP. Reż. – Jan Łomnicki. Występują: Tomasz Borkowy, Jolanta Żółkowska, Wacław Kowalski, Bożena Dykiel, Tadeusz Janczar.

21:25 Sportowa Niedziela — Kronika Wyścigu Pokoju

22:10 „7 dni na świecie”

22:20 „Telewizyjny music-hall”

23:05 DT – wiadomości

Program 2

09:00 „Przegląd tygodnia” (dla niesłyszących)

09:35 Film dla niesłyszących: „Dom” (1) — „Co ty tu robisz, człowieku” — serial TP. Reż. – Jan Łomnicki. Występują: Tomasz Borkowy, Jolanta Żółkowska, Wacław Kowalski, Bożena Dykiel, Tadeusz Janczar.

11:00 „Sojusz braterstwa” — wojskowy program dokumentalny

11:55 Powitanie

12:00 Kino familijne: „Wszystkie stworzenia duże i małe” (13) — „Tchnienie życia” — serial prod. angielskiej

12:55 Aktualności muzyczne

13:10 Jutro poniedziałek

13:30 Niedziela w Sławkowie

14:00 „Bliżej świata” — przegląd telewizji satelitarnej

15:25 Formuła I — Grand Prix Monaco

15:45 Reportaż

16:20 „100 pytań do…” — widowisko publicystyczne

16:55 „Kino-Oko” — kalejdoskop filmowy. „Pałac na kółkach” — film prod. angielskiej

17:35 Podróże w czasie i przestrzeni: „W poszukiwani wojny trojańskiej” (2) — „Legenda pod ostrzałem” — film dokumentalny prod. angielskiej

18:30 Formuła I — Grand Prix Monaco

19:00 „Goście Daniela Passenta”

19:30 Galeria „Dwójki” — Nie tylko o plakacie z Andrzejem Pągowskim

20:00 Studio Sport — Mistrzostwa Europy w zapasach w stylu klasycznym

20:30 Festiwal Muzyki Łańcut ’88 — Domitri Sitkowiecki

21:30 Panorama dnia

21:45 Ekranizacja literatury światowej: „Długie, gorące lato” (2) — serial prod. angielskiej

22:45 Adam Hanuszkiewicz — czytanie Gombrowicza

22:55 Studio Sport — Wielka Nagroda Sofii w koszykówce mężczyzn

23:25 Wieczorne wiadomości

Wojtek ogląda dziś serial „Dom”

Niedziela, 15 maja 1988 roku. Dzień kończy się jak wiele innych – „Dziennik Telewizyjny”, może jeszcze herbata z cytryną, może rozmowa przy kuchennym stole. Ale zaraz po głównych wiadomościach coś, co wielu widzów ucieszy bardziej niż niejedna premiera. Telewizja Polska przypomina serial „Dom”, rozpoczynając emisję od pierwszego odcinka z 1980 roku – tego, który wszystko zaczął — „Co ty tu robisz człowieku”.

Powrót „Domu” na antenę to nie tylko wznowienie starej produkcji. To emocjonalna podróż do czasów powojennych, do pierwszych lat odbudowy Warszawy, do kamienicy przy ulicy Złotej, która stała się symbolem codzienności wielu Polaków. Choć minęło już osiem lat od premiery, serial nie zestarzał się – a może nawet dziś mówi więcej niż wtedy, gdy po raz pierwszy go pokazywano.

Widzowie, którzy oglądali go w 1980 roku, z pewnością znów wczują się w klimat tamtych chwil. A ci młodsi, którzy wówczas byli jeszcze dziećmi lub nie zwracali uwagi na takie „dorosłe” produkcje, teraz mieli szansę spojrzeć na tę opowieść z zupełnie innej perspektywy.

Kadr z serialu Dom

Dom

Serial opowiada o losach mieszkańców kamienicy przy ul. Złotej w Warszawie. W tle widzimy ważne wydarzenia historyczne od 1945 do 1980 roku.

Już w pierwszym odcinku – zatytułowanym z pozoru zwyczajnie, a jednak z dużym ładunkiem emocjonalnym – widać, czym ten serial był naprawdę: nie historią jednej rodziny, ale historią nas wszystkich, zapisaną w cegłach, w walizkach lokatorów i w ciszy klatek schodowych. Serial nie unikał trudnych tematów – mówił o stracie, odbudowie, nadziejach, zawodach na różnych polach. O tym, jak próbujemy żyć normalnie w nienormalnym świecie.

W roku 1988, gdy Polska znów stała u progu zmian, „Dom” był nie tylko sentymentalną wyprawą w przeszłość. Był lustrem, w którym zobaczyliśmy własne wybory, tęsknoty, błędy i małe zwycięstwa. Może też przypomniał, że historia to nie tylko wielkie wydarzenia z podręczników – ale też rozmowy sąsiadów, listy z zagranicy, kawa pita z emaliowanego kubka i cichy płacz za ścianą.

Nie każdy lubił „Dom”. Dla niektórych był zbyt powolny, zbyt refleksyjny, może zbyt „życiowy”. Ale dla wielu był właśnie tym – zwierciadłem, w którym widać było i własne dzieciństwo, i wspomnienia rodziców, i echo sąsiedzkich rozmów. W czasach, gdy telewizja często podawała gotowe idealizowane obrazy „Dom” pozwalał widzowi pomyśleć: „Znam to”, „Byłem tam”, „To przecież o nas”.

Dobranoc Państwu. Koniec programu na dziś. Proszę o wyłączenie odbiorników!

Wojtek Płusa

Wojtek Płusa

Szperam w programach TV z PRL jak archeolog – wyciągam serialowe skarby, audycje i ciekawostki. Codziennie dorzucam felieton i szczyptę nostalgii. Jeśli podoba Ci się to, co robię, postaw mi kawę. Po dobrej kawie działam lepiej niż Unitra na bateriach.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *