Program 1
08:55 Program dnia
09:00 „Tobie, ojczyzno” — wojskowy film dokumentalny
09:45 Koncert WOSPRiTV
10:35 „Człowiek, Ziemia, Kosmos”
11:05 „W świetle i cieniu legendy – Antoni Kenar” — reportaż
11:30 Dziennik Telewizyjny
11:35 Studio 2 na dobry początek
12:05 Kurier Warszawski (1)
12:20 „Porozmawiajmy bracie” — radziecki film fabularny
14:20 Dla dzieci: „Sezam”
14:50 Reporterzy Studia 2 — reportaże: „Zatopiony statek” oraz „Spotkania w drodze – Wokół nafty”
15:20 W kręgu tajemnicy: „Napoleon – tajemnica śmierci” — program Ryszarda Bojke i Krzysztofa Gradowskiego
16:30 „Decydujący front” – „Wyzwolenie Warszawy” — serial dokumentalny TP
17:20 Kurier Warszawski (2)
17:50 „Jak ja to widzę” — rozmowa z prof. Czesławem Bobrowskim
18:15 „Fono-foto” — troje na moście
18:30 „Dokumentacja” — reportaż filmowy
18:55 Dobranoc
19:05 „Muppet show” — Mummenchants
19:30 Dziennik Telewizyjny
20:10 „Dom” (1) – „Co ty tu robisz, człowieku?” — film obyczajowy TP. Reż. – Jan Łomnicki. Występują: Tomasz Borkowy, Jolanta Żółkowska, Wacław Kowalski, Anna Ciepielewska, Bożena Dykiel, Jan Englert, Barbara Sołtysik, Joanna Szczepkowska, Helena Kowalczykowa, Hanna Lachman, Barbara Rachwalska i inni.
21:10 „Bill Crosby – życie i legenda” — amerykański program rozrywkowy
22:45 Poczta Studia 2
23:35 Wiadomości dziennika
23:50 Kino Nocne” „Oszukany” — amerykański dramat psychologiczny
Program 2
09:30 „Warszawskie kino” — najciekawsze fragmenty polskich filmów fabularnych o Warszawie
13:40 Warszawskie piosenki
14:00 „Kurier warszawski” — w programie rozmowa z dr Billy Grahamem oraz otwarcie największej w Polsce księgarni
14:35 „Warszawa – reszta Polski” — dyskusja z udziałem m.i.n. Jozega Sigalina, Aleksandra Krawczuka, Jerzego Ambroziewicza
15:05 „Najzwyklejszy cud” — radziecki film fabularny
17:25 Studio Sport
17:35 „Bohater czy watażka” — reportaż filmowy
18:10 „Stopklatka” — magazyn filmu telewizyjnego
18:30 Puchar Świata w narciarstwie alpejskim (zjazd mężczyzn)
19:00 Kurier Warszawski
19:10 Magazyn kulturalny
19:30 Dziennik Telewizyjny
20:10 Studio Sport — Puchar Europy w siatkówce mężczyzn
21:10 „Spotkania w drodze – Wokół nafty” — reportaż filmowy
21:40 „Siedemnaście mgnień wiosny” — ostatni odcinek serialu prod. radzieckiej
22:50 „Artur Rubinstein w 90 roku życia” — film dokumentalny
Warto przeczytać
Serial Dom – saga pokoleń na tle polskiej historii
Serial Dom to kronika życia mieszkańców kamienicy przy Złotej 25. Ale to również opowieść o nas, na tle historii powojennej Polski.
Wojtek ogląda dziś serial „Dom”
Sobotni wieczór 17 stycznia 1981 roku nie zapowiadał niczego nadzwyczajnego. Ot, kolejny zimowy dzień, kolejna ramówka, kolejny serial do obejrzenia po kolacji. A jednak właśnie wtedy, zupełnie niepostrzeżenie, rozpoczęła się jedna z najważniejszych i najdłuższych opowieści w historii polskiej telewizji. Tego wieczora telewizja pokazała pierwszy odcinek serialu „Dom” – epopei rozpisanej na dwadzieścia lat emisji, obejmującej aż trzy i pół dekady polskiej historii. Serial otworzył bramę warszawskiej kamienicy przy ulicy Złotej i zaprosił widzów do środka. Wielu z nich już nigdy nie wyszło.
Bo „Dom” od początku był czymś więcej niż serialem. Był lustrem. Opowieścią o nas samych – naszych wyborach, lękach, kompromisach i marzeniach – wpisaną w najważniejsze wydarzenia drugiej połowy XX wieku. Kamienica przy Złotej stała się symbolicznym tyglem powojennej Polski. Mieszkali tu inteligenci i robotnicy, dawni akowcy i nowi aparatczycy, ludzie poranieni wojną i tacy, którzy próbowali na niej coś ugrać.
Nad tym całym chaosem próbował zapanować dozorca Ryszard Popiołek, stary warszawiak z zasadami, twardą ręką i sercem po właściwej stronie. Obok niego funkcjonowali Lermaszewscy z niezapomnianym Heniem, cwaniaczkiem, spekulantem, człowiekiem, który zawsze „coś załatwi”. Był doktor Sergiusz Kazanowicz, zamknięty w sobie samotnik, naznaczony traumą obozową i syndromem KZ. Był Mundek, filmowiec, i jego partnerka Halina – celniczka. Był piłkarz Kostek Bawolik, młody lekarz Karol Lang, syn przedwojennego starosty. I wreszcie rodzina Jasińskich z Woli z tragiczną historią Lidii i jej syna Mietka, który z czasem wyrósł na jedną z kluczowych postaci serialu. Jeszcze później pałeczkę przejmą synowie Andrzeja i Ewy Talarów – Kajtek i Krzysiek. „Dom” myślał kategoriami pokoleń.
Fabuła prowadzi nas przez powojenne ruiny Warszawy, odbudowę stolicy, entuzjazm przodowników pracy, narastające pęknięcia w systemie i zmęczenie rzeczywistością Polski Ludowej. Wszystko to przeplatane autentycznymi kronikami filmowymi, które jeszcze mocniej osadzały serial w realiach epoki. Dzięki temu „Dom” balansował na granicy dokumentu i obyczajowej sagi i robił to z niezwykłą uczciwością.
W centrum tej opowieści stoi Andrzej Talar, chłopak ze wsi Sierpuchowo, który po wyzwoleniu Warszawy przyjeżdża do miasta na studia. Jego droga życiowa to klasyczna powojenna ścieżka awansu: Milicja Obywatelska, protekcja wojskowego, studia na Politechnice, praca inżyniera w FSO. Ale „Dom” nie był laurką. Pokazywał cenę tego awansu, konflikty z ojcem, uwikłanie w system i moralne dylematy, których nie dało się ominąć.
Równolegle rozwija się wątek miłosny Andrzeja i Basi – kobiety naznaczonej wojenną traumą, wciąż czekającej na zaginionego poetę Łukasza Zbożnego. Jej psychiczne załamanie, powolne wychodzenie z choroby i decyzja o małżeństwie z Andrzejem są jednymi z najbardziej poruszających momentów serialu. To nie była łatwa miłość. Ta miłość była zbudowana na cierpliwości, empatii i rezygnacji z romantycznych złudzeń.
Patrząc z perspektywy lat, łatwo zrozumieć, dlaczego „Dom” urósł do rangi serialu pokoleniowego. Każdy mógł w nim odnaleźć fragment własnej historii albo historii swoich rodziców i dziadków. Kamienica przy Złotej była Polską w pigułce. A my, siedząc przed telewizorem, nawet nie zauważyliśmy, kiedy staliśmy się jej mieszkańcami.
Dobranoc Państwu. Koniec programu na dziś. Proszę o wyłączenie odbiorników!
