17 listopada 1973: Sobota przed telewizorem

Zapraszam na program telewizyjny na sobotę 17 listopada 1973 r. Dziś warto obejrzeć program kabaretowy Olgi Lipińskiej – Gallux Show.

Program 1

09:00 Dla szkół: Geografia dla klas V — Zielone pola Ukrainy

11:05 Dla szkół: Geografia dla klas VIII — Uczmy się geografii (kolor)

11:40 „Wielki wyścig” — film fabularny produkcji amerykańskiej (kolor)

14:20 Telewizyjne Technikum Rolnicze: Język polski (lekcja 22) — Ignacy Krasicki „Bajki i satyry”

14:55 Telewizyjne Technikum Rolnicze: Chemia (lekcja 22) — Miedź, srebro, złoto

15:25 Program dnia

15:30 „Panorama” — magazyn informacyjny z Gdańska

15:50 Redakcja szkolna zapowiada

16:05 TV Informator wydawniczy

16:30 Dziennik Telewizyjny (kolor)

16:40 Dla młodzieży: „5 X 5”

17:10 Dla młodzieży: Spotkanie z Ernestem Bryllem

17:40 Wychowanie fizyczne receptą na zdrowie

18:05 „Poligon” — magazyn aktualności wojskowych

18:35 „Pegaz” — magazyn kulturalny (kolor)

19:20 Dobranoc — „Dziwne przygody Koziołka Matołka” — Gwiazdor filmowy (kolor)

19:30 Monitor (kolor)

20:15 „Wielki wyścig” — film fabularny prod. amerykańskiej. Reż. – Blake Edwards. Występują: Jack Lemmon, Tony Curtis, Natalia Wood, Peter Falk i inni (kolor)

22:40 Dziennik Telewizyjny (kolor)

22:55 Wiadomości sportowe

23:05 „Gallux Show” — kabaret Olgi Lipińskiej — Wieczór VIII. Scenariusz i reżyseria – Olga Lipińska. Wykonawcy: Krystyna Adamiec. Krystyna Sienkiewicz, Jadwiga Swirtun, Barbara Wrzesińska, Jan Kobuszewski, Marian Kociniak, Zdzisław Leśniak, Bogdan Łazuka, Wojciech Pokora, Andrzej Zaorski oraz balet.

Program 2

16:45 Program dnia

16:50 O czym innym: Ernest Bryll — program publicystyczny

17:10 „Vivat Academia” — program publicystyczny

17:35 Polski film dokumentalny — w programie filmy Józefa Gębskiego i Antoniego Halora „Notatnik”, „Plac Czerwony”

18:10 Koncert D-dur Ludwika van Beethovena — gra Wolfgang Schneiderhan – skrzypce (Austria). Orkiestrą Symfoniczną Filharmonii Słowackiej dyryguje Ladislav Slovah (kolor)

19:05 „Świat wczorajszy dziś” — odc. 7 pt. „Ceglany kolos na Diabelskiej Wyspie” — dokumentalny film prod. amerykańskiej

19:20 Dobranoc (kolor)

19:30 Monitor (kolor)

20:15 „Młode głosy” — cz. I programu estradowego TV radzieckiej (kolor)

21:25 Wyprawy: „Sekwoje i kaniony” — program publicystyczny

21:55 24 godziny (kolor)

22:05 „Stare i nowe stolice” — dokumentalny film prod. radzieckiej (kolor)

22:45 Program II proponuje

22:55 „Na najbardziej oddalonym archipelagu” — cz. III (ostatnia) filmu fabularnego prod. szwedzkiej (kolor)

22:45 Program na niedzielę

Wojtek ogląda dziś „Gallux Show”

Listopad 1973 roku. Sobotni wieczór wypełniony dźwiękami, śmiechem i kolorami, przynajmniej dla tych, którzy mieli telewizor kolorowy. Na ekranie pojawiał się błyszczący napis „Gallux Show” a wraz z nim ten szczególny rodzaj elegancji, jaką w tamtym czasie potrafiła stworzyć tylko Olga Lipińska. Dla młodego widza, jakim był wtedy Wojtek, program ten był jak okno na inny świat. Świat, w którym dowcip miał styl, a muzyka niosła w sobie coś więcej niż tylko rytm.

„Gallux Show” było jednym z najbardziej oryginalnych przedsięwzięć Telewizji Polskiej pierwszej połowy lat 70., cyklem, który łączył piosenkę, teatr i kabaret w jedną, niezwykle barwną całość. Już sama nazwa programu miała w sobie coś intrygującego. Gallux to słowo bez konkretnego znaczenia, ale brzmiące jak luksus i zagraniczny szyk, co w realiach PRL-u miało swój urok i przewrotne znaczenie. Lipińska później wspominała, że cenzura nie ufała kabaretowi, bo zbyt często bywał nieprzewidywalny i zbyt łatwo przemycał prawdę między wierszami. Dlatego zamiast kabaretu powstał show, a zamiast satyry wprost – finezyjna aluzja.

Program prowadził Andrzej Zaorski, który z typowym dla siebie wdziękiem spajał występy muzyczne konferansjerką. Początkowo „Gallux Show” był raczej przeglądem piosenek, modnych, niosących ze sobą zapach paryskich rewii i lekkości, której w Polsce lat 70. tak brakowało. Z czasem jednak pojawiły się elementy kabaretu: inscenizowane scenki, charakterystyczne postacie, absurd, ironia. To właśnie z tego programu wyłoniły się słynni aktorzy, którzy przeszli później do „Kabareciku Olgi Lipińskiej”.

Dla Wojtka ten program był zapowiedzią czegoś większego, choć wtedy nie potrafił jeszcze tego nazwać. Jako chłopiec zafascynowany telewizją Wojtek chłonął każdy szczegół – ruch kamery, dekoracje, dźwięk orkiestry. Dopiero po latach Wojtek zrozumiał, że w tych wystawnych widowiskach Lipińska uczyła nas myśleć, a nie tylko się śmiać. „Gallux Show” to kabaret w przebraniu rewii, uśmiech, pod którym kryła się inteligencja i artystyczna odwaga.

Dobranoc Państwu. Koniec programu na dziś. Proszę o wyłączenie odbiorników!

Wojciech Płusa

Wojciech Płusa

Szperam w programach TV z PRL jak archeolog – wyciągam serialowe skarby, audycje i ciekawostki. Codziennie dorzucam felieton i szczyptę nostalgii. Jeśli podoba Ci się to, co robię, postaw mi kawę. Po dobrej kawie działam lepiej niż Unitra na bateriach.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *