Program 1
07:00 Telewizyjne Technikum Rolnicze — Matematyka (sem. IV) — Ciągi
07:30 Telewizyjne Technikum Rolnicze — Język polski (sem. IV) — Symbolika Młodej Polski
08:00 „Tydzień na działce”
08:20 „Na zdrowie”
08:55 Program dnia
09:00 Kino „Teleferii”: „Wybuch będzie o piątej” — film fab. prod. CSRS
10:30 Dziennik Telewizyjny
10:15 „Kłamczucha i inni” — wiersze dla dzieci
10:40 „Stare, nowe, najnowsze” — program muzyczny
11:25 „Bellona” — wojskowy magazyn pulicystyczny
11:55 Telewizyjny Koncert Życzeń
12:25 „Wędrówki dalekie i bliskie” — „Stare zegary” — film dokumentalny
12:50 „Telewizja prowincja”
13:20 Telewizyjny Teatr Prozy: Antoni Czechow „Trzy opowiadania”. Reż. – Georgij Towstanogow. Występują: Tadeusz łomnicki. Mieczysław Pawlikowski, Andrzej Szenajch.
14:15 „Pieprz i wanilia” — „Nieznany kraj – tam gdzie rosną sekwoje”
14:55 Komedie, komedie, komedie: „Sublokator” — filmprod. polskiej. Reż. – Janusz Majewski. Występują: Jan Machulski, Barbara Ludwiżanka, Katarzyna Łaniewska, Magdalena Zawadzka i inni.
16:35 Losowanie Dużego Lotka
16:45 „Butik” — program Grażyny Szcześniak
17:15 Teleexpress
17:30 „Ja, który mam podwójne życie… czyli dylemat Josepha Conrada” (2) — film fabularno-dokumentalny
18:40 „Flesz”
19:05 Dobranoc — „Wielka podróż Bolka i Lolka”
19:10 „Z kamerą wśród zwierząt” — „Dzioby” (cz. 1)
19:30 Dziennik Telewizyjny
20:05 Sobotni seans filmowy: „Łowcy skalpów” — western prod. amerykańskiej. Reż. – Sydney Pollack. Występują: Burt Lancaster, Shelley Winters, Telly Savalas i inni.
21:45 „Wokół okrągłego stołu”
22:20 „Tydzień w polityce” — komentuje Karol Szyndzielorz
22:30 Telewizyjny przegląd sportowy
22:50 „Od Broadwayu do Champs Elysees” — program baletowy
23:15 Dziennik Telewizyjny
23:50 Klub filmowy: „Nosferatu wampir” — film fabularny prod francusko-zachodnioniemieckiej. Reż. – Werner Herzog. Występują: Klaus Kinsky, Isabelle Adjani, Bruno Ganz, Roland Topora i inni.
Program 2
14:55 Program dnia
15:00 Małe kino: „Krab Alexander Prinz zu Hohenlohe” — film dokumentalny
15:30 Studio Sport — Halowe mistrzostwa Polski w tenisie ziemnym
16:20 Zespól Adwokacki Dyskrecja — „Żywica powietrza” — program kabaretowy
16:55 Legendy filmu: „Klan Douglasów”
18:00 „Telerama”
18:30 „Wielka gra” — teleturniej
19:10 „Jazz niekonwencjonalny” — Adam Kawończyk i Krzysztof Ścierański
19:30 „Tańczyć może każdy”
20:00 „Opowieści o symfonii” Andra Praviroi — Piotr Czajkowski
21:30 Panorama dnia
21:45 „Raj odłożony na później” (3) — „Titmusowie” — serial angielski
22:40 Komentarz dnia
22:45 „W labiryncie” (6) – „Ciąża” — serial TP. Reż. – Paweł Karpiński. Występują: Agnieszka Michalska, Marek Kondrat, Piotr Skarga, Sławomira Łozińska, Renata Pękul, Wiesław Drzewicz, Małgorzata Lorentowicz, Piotr Pawłowski, Jan Jankowski, Marta Klubowicz-Różycka, Dariusz Kordek i inni.
Warto przeczytać
Tony Halik i Elżbieta Dzikowska, czyli Pieprz i wanilia
Odkryj historie i podróże Tony’ego Halika i Elżbiety Dzikowskiej w programach Tam, gdzie pieprz rośnie, Tam, gdzie rośnie wanilia oraz Pieprz i wanilia.
Wojtek ogląda dziś program „Pieprz i wanilia”
W sobotnie popołudnie 11 lutego 1989 roku telewizja zaproponowała widzom coś, co od lat działało jak cichy kontrapunkt wobec całej oficjalnej narracji świata podzielonego żelazną kurtyną. Program „Pieprz i wanilia” znów zabrał widzów w drogę. Bez brawury, bez zadęcia, bez telewizyjnej egzaltacji.
W epoce, gdy zagranica była dla większości Polaków pojęciem abstrakcyjnym, Elżbieta Dzikowska i Tony Halik pokazywali świat nie jako katalog cudów, lecz jako przestrzeń zamieszkaną przez ludzi bardzo do nas podobnych. Ich opowieści pozbawione były kolonialnego tonu, tak częstego w zachodnich produkcjach. Zamiast „patrzcie, jacy oni są inni”, było raczej: „zobaczcie, jak bardzo są tacy sami”.
Siłą „Pieprzu i wanilii” była zwyczajność. Brak reporterskiego pośpiechu, brak sensacyjnych point, brak potrzeby nieustannego zachwycania widza. Kamera zatrzymywała się na twarzach, gestach, codziennych rytuałach. Dzikowska mówiła spokojnie, z empatią, Halik opowiadał anegdoty bez gwiazdorskiej maniery. To był program, który ufał inteligencji widza, a to w telewizji PRL wcale nie było oczywiste.
W lutym 1989 roku świat za oknem zaczynał już pękać w szwach. Zbliżały się zmiany, których skali nikt jeszcze nie potrafił przewidzieć. Tym bardziej znaczące wydaje się, że właśnie takie programy budowały w widzach wewnętrzną gotowość na różnorodność, na świat bez podziałów. „Pieprz i wanilia” nie uczył geografii. Uczył ciekawości i szacunku.
Dziś, z perspektywy czasu, łatwo dostrzec, że był to jeden z tych telewizyjnych fenomenów, które wykraczały poza zwykłą ramówkę. Program, który nie starzał się wraz z kolejnymi emisjami, bo opierał się na uniwersalnym doświadczeniu spotkania z drugim człowiekiem. I może właśnie dlatego tak wielu widzów do dziś pamięta nie konkretne odcinki, lecz nastrój, jaki po nich zostawał.
W sobotnie popołudnie 11 lutego 1989 roku „Pieprz i wanilia” znów zrobił swoje – cicho, bez fanfar, bez ideologii. Po prostu otworzył okno. A to czasem znaczy więcej niż cały program dnia.
Dobranoc Państwu. Koniec programu na dziś. Proszę o wyłączenie odbiorników!
