Szaleństwa panny Ewy

Akcja serialu „Szaleństwa panny Ewy” rozgrywa się w 1932 roku. Główna bohaterka, Ewa, jest córką słynnego bakteriologa, doktora Tyszowskiego. Kiedy w Chinach wybucha epidemia, jej ojciec zmuszony jest wyjechać, pozostawiając Ewę pod opieką państwa Szymbartów. Dziewczyna szybko orientuje się, że nie potrafi porozumieć się z nowymi opiekunami, co zmusza ją do podjęcia decyzji o ucieczce. Na swojej drodze Ewa spotyka młodego malarza Zawidzkiego, co rozpoczyna serię niezwykłych przygód.

Miniserial powstał na podstawie powieści Kornela Makuszyńskiego „pod tym samym tytułem „Szaleństwa panny Ewy”. Równolegle powstał film pełnometrażowy o tym samym tytule.

Odcinek 1 — Pieskie życie

Ewa jest córką znanego, choć niezbyt bogatego mikrobiologa. Ponieważ jej ojciec, oddany swojej pracy lekarz, wyjeżdża do Chin, aby walczyć z epidemią cholery, pozostawia Ewę pod opieką państwa Szymbartów.

Pani Szymbartowa to osoba skąpa i wścibska, która tyranizuje zarówno męża, jak i córkę. Ma silne przekonania i nie wierzy w lekarzy ani w osiągnięcia medycyny. Zamiast tego leczy anemiczną dziewczynkę uciekając się do zabobonów i guseł. Ewa nie potrafi pogodzić się z takim podejściem. Postanawia zainterweniować i zrobić wszystko, co w jej mocy, aby chora na płuca Zosia mogła rozpocząć leczenie w sanatorium w Otwocku.

Odcinek 2 — W jaskini potwora

Zosia Szymbartówna trafia do sanatorium w Otwocku, a jej pobyt zostaje opłacony przez anonimowego fundatora. Mimo że Ewa zarzeka się, iż nic o tym nie wie, państwo Szymbartowie są przekonani, że to ona maczała w tym palce.

Nieznośna atmosfera w domu Szymbartów sprawia, że Ewa przenosi się do nieco ekscentrycznego malarza Jerzego Zawidzkiego i jego matki. Dziewczynka szybko orientuje się, że jej nowi gospodarze borykają się z poważnymi problemami finansowymi. Ich sytuację dodatkowo pogarsza pan Mudrowicz, człowiek niezwykle bogaty i bezwzględny, który ich gnębi. Ewa postanawia zaradzić złu, choć obawia się spotkania z tym zgorzkniałym odludkiem.

Odcinek 3 — Mur graniczny

Jerzy Zawidzki maluje portret Ewy. Podczas jednej z ich wspólnych i nieco szalonych chwil, dziewczyna i młody malarz przypadkowo wybijają szybę sąsiadom. To nieoczekiwane zdarzenie staje się wspaniałym pretekstem do zawarcia znajomości z panną Basią o orzechowych oczach, do której nieśmiały Jerzy od dawna wzdychał.

Widząc kiełkujące uczucie, Ewa wpada na pomysł, aby ożenić Jerzego z Basią. Z właściwą sobie energią i determinacją, dziewczynka przystępuje do kruszenia wszystkich barier dzielących zakochanych, dążąc do szczęśliwego zakończenia.