Czterej pancerni i pies

Serial „Czterej pancerni i pies” to kultowa opowieść o heroizmie, przyjaźni i dojrzewaniu w czasach II wojny światowej. Śledzimy losy załogi czołgu T-34-85 o numerze 102, pieszczotliwie nazwanego „Rudym”, która przechodzi cały szlak bojowy Brygady Pancernej im. Bohaterów Westerplatte – od krwawej bitwy pod Studziankami aż po zdobycie Berlina.

W sercu tej niezwykłej ekipy stoi Janek Kos, młody gdańszczanin, którego wojenna zawierucha rzuciła aż na daleką Syberię. To on wprowadza do zespołu swojego wiernego towarzysza – psa Szarika, który niejednokrotnie udowodni, że jest pełnoprawnym członkiem załogi. Obok Janka w czołgu znajdziemy Gustlika Jelenia, silnego Ślązaka, który uciekł z armii niemieckiej, by walczyć po właściwej stronie. Dowódcą jest Rosjanin Olgierd Jarosz, potomek polskich zesłańców, zaś rolę kierowcy-mechanika pełni Grigorij Saakaszwili, Gruzin i przyjaciel Janka z Syberii.

Na przestrzeni wojny skład załogi ewoluuje. Po tragicznej śmierci Olgierda, dowództwo przejmuje Janek, a do zespołu dołącza młody Tomek Czereśniak, syn chłopa spod Studzianek. Ich losy splatają się z innymi barwnymi postaciami: radiotelegrafistką Lidką Wiśniewską, skrycie kochającą Janka; rudowłosą radziecką sanitariuszką Marusią Ogoniok, która zdobywa serce Janka; kierowcą Frankiem Wichurą, marzącym o karierze czołgisty, oraz starszyną Czernousowem, dowódcą oddziału piechoty. Nad wszystkim czuwa Pułkownik, który z ojcowską troską opiekuje się całą brygadą.

Odcinek 1 — Załoga

Rok produkcji – 1966

Widzimy go na Syberii, gdzie Janek Kos wraz z traperem Jefimem wiedzie na Syberii życie myśliwego, nieustannie poszukując zaginionego ojca. Janek spotyka tam Gruzina Grigorija. Obaj próbują wstąpić do wojska, lecz ich prośba zostaje odrzucona przez radzieckiego dowódcę.

Janek rozstaje się z Jefimem i wyrusza w podróż z psem Szarikiem. Najpierw dostaje się do pociągu wiozącego radzieckich żołnierzy na front, a następnie przesiada się do transportu z Polakami. Tam Janek poznaje Lidkę oraz Gustlika, Ślązaka, który uciekł z Wehrmachtu. Cała trójka dociera do formującej się Brygady Pancernej im. Bohaterów Westerplatte. Gustlik zostaje przyjęty od razu, natomiast Janek ma problemy ze względu na swój młody wiek. Dzięki podstępowi udaje mu się dołączyć do przyjaciela.

Wkrótce zarówno Gustlik, dzięki swojej sile, jak i Janek, za sprawą celnego oka, zostają przyjęci do załogi porucznika Olgierda Jarosza. Ku zaskoczeniu wszystkich, kierowcą czołgu okazuje się Grigorij. Na prośbę Janka do drużyny dołącza również Szarik.

Odcinek 2 — Radość i gorycz

Rok produkcji – 1966

Janek i Gustlik zostają przydzieleni do pracy w kuchni. Lidka z kolei pełni rolę telegrafistki w sztabie dywizji. Wkrótce nadchodzi alarm bojowy, a wraz z nim długo wyczekiwany moment wyruszenia na front. Podczas jazdy kolumna czołgów zostaje zaskoczona przez atak niemieckich myśliwców. Przez nieuwagę Grigorija ich czołg wpada na minę. Na szczęście, dzięki nadludzkiej sile Gustlika, który samodzielnie naprawia zerwaną gąsienicę, załoga może kontynuować podróż.

Wkrótce polsko-radzieckie wojska przekraczają Bug i wjeżdżają do wyzwolonego Lublina, gdzie witane są owacyjnie. W Lublinie Olgierd i Grigorij otrzymują zaproszenia – Olgierd do fabryki, a Grigorij od nauczycielki z pobliskiej szkoły. Po uroczystych spotkaniach załoga udaje się na cmentarz. Janek ma nadzieję, że wśród mogił odnajdzie grób swojego ojca.

W tym czasie Gustlik odkrywa kryjówkę niemieckich żołnierzy oraz pomagającego im volksdeutscha. Jednak Olgierd sprzeciwia się ich rozstrzelaniu bez sądu.

Odcinek 3 — Gdzie my – tam granica

Rok produkcji – 1966

Niemcy zdołali przebić się przez linię frontu pod Studziankami. Z pomocą walczącym oddziałom polsko-radzieckim rusza Brygada Pancerna im. Bohaterów Westerplatte. Po intensywnych przygotowaniach załoga czołgu 102 wyrusza w drogę.

Podczas oczekiwania na prom Janek i Gustlik, po orzeźwiającej kąpieli w Wiśle, demaskują szpiega, który naprowadzał niemieckie działa. Załodze udaje się dotrzeć pod Studzianki w samą porę, skutecznie powstrzymując wrogi atak.

Janek spotyka swoich przyjaciół – Fiedię i Czernousowa. Chwilę później, wraz z Olgierdem, udaje się w kierunku porzuconego na przedpolu niemieckiego Tygrysa. Okazuje się, że jego działo jest sprawne. Wykorzystując to, rozpoczynają ostrzał niemieckich pozycji, niszcząc trzy wrogie czołgi i skutecznie powstrzymując kolejne natarcie. Niestety, radość Janka nie trwa długo. Dowiaduje się, że Fiedia zginął trafiony odłamkiem.

Odcinek 4 — Psi pazur

Rok produkcji – 1966

Niemcy zajmują Studzianki. Załoga porucznika Jarosza otrzymuje ważne zadanie: ma pomóc okrążonemu batalionowi Baranowa, ściągając na siebie ogień artylerii wroga. Do załogi dołącza również stary Czereśniak, pełniący rolę przewodnika. Wkrótce czołg 102 dociera do okrążonego oddziału. Niestety, jeden z radzieckich żołnierzy przypadkowo uszkadza gąsienicę czołgu, a dodatkowo psuje się pompa paliwowa. Niemieckie oddziały przypuszczają kolejny atak, lecz batalion z powodzeniem go odpiera.

Janek wysyła Szarika z pilną wiadomością do sztabu. Po długiej i wyczerpującej drodze pies dociera do polskiego dowództwa. Pułkownik natychmiast wysyła oddział z niezbędnymi częściami do uszkodzonego czołgu. Wkrótce załoga czołgu wraz z batalionem Baranowa szczęśliwie powraca do zgrupowania wojsk polsko-radzieckich.

Odcinek 5 — „Rudy”, miód i krzyże

Rok produkcji – 1966

Powracający ze sztabu dywizji Janek i Gustlik spotykają Marusię. Niestety, ukryty na drzewie niemiecki snajper rani dziewczynę. Janek szybko reaguje, zabijając strzelca, po czym zabiera ranną Marusię do szpitala polowego, gdzie opiekuje się nią Wichura.

Młody czołgista za swój czyn i celne oko otrzymuje podziękowania od całej załogi. Wspólnie z kolegami Janek nadaje też nazwę dla czołgu – „Rudy”. Wkrótce przychodzi kolejny rozkaz: atak na folwark zajęty przez Niemców. Załoga Olgierda, wspierana przez oddział piechoty, skutecznie wykonuje zadanie. Jednak podczas szturmu zniszczone zostają ule stojące w sadzie. Rozwścieczone pszczoły atakują wszystkich.

Tymczasem, niedaleko pola walki pozostał niemiecki transporter. Janek i Grigorij przeszukują go, ale niespodziewanie zostają zaatakowani przez Niemców. Obaj czołgiści pokonują przeciwnika. Za męstwo i odwagę cała załoga zostaje odznaczona Krzyżami Walecznych, a Szarik w nagrodę otrzymuje całą miskę kiełbasy.

Odcinek 6 — Most

Rok produkcji – 1966

Załoga „Rudego” dociera pod Warszawę. W dalszą drogę, w przebraniu piechura, zabiera się także Lidka. Telegrafistka pragnie sprawdzić, czy jej przedwojenny dom nadal stoi. Niestety, okoliczne zabudowania przeszukują niemieccy żołnierze i dochodzi do walki. Z pomocą Lidce przybywa Janek wraz z Gustlikiem i wspólnie pokonują Niemców.

Podczas dalszej drogi „Rudy” próbuje przeprawić się przez most na Wiśle, ale zostaje trafiony pociskiem przeciwpancernym. Wszyscy członkowie załogi, oprócz lekko rannego Olgierda, trafiają do szpitala pod opiekę Marusi. Wraz z załogą czołgu 102 złamaną rękę leczy Czernousow, który jako pierwszy zostaje wypisany. Pozostawia Jankowi w prezencie swój pistolet.

Wkrótce cała załoga wraca do pełni sił, a także otrzymuje awanse. Plutonowy Kos ma jeszcze jeden powód do szczęścia – każdą wolną chwilę spędza teraz z Marusią.

Odcinek 7 — Rozstajne drogi

Rok produkcji – 1966

Pancerni w końcu wychodzą ze szpitala. Ich głównym celem jest dotarcie do Kołobrzegu i ponowne włączenie się do walki pod dowództwem porucznika Jarosza. Aby przyspieszyć podróż, dołączają się do grupy wędrownych artystów.

Wkrótce odnajdują swój czołg. Niestety, okazuje się, że pojazd został poważnie uszkodzony podczas walki. Mimo to, załoga nie chce nowego wozu. Pułkownik zgadza się na prośbę Janka, aby wymienione zostały tylko zepsute części.

Jednak radość z powrotu do służby nie trwa długo. Okazuje się, że Olgierd nie żyje. Zginął tragicznie, próbując ugasić palący się czołg. Janek zostaje nowym dowódcą czołgu, a do załogi tymczasowo przydzielony zostaje polski partyzant o pseudonimie „West”.

Odcinek 8 — Brzeg morza

Rok produkcji – 1966

Grupa radzieckich żołnierzy opanowuje niemiecki bunkier i bierze jego załogę do niewoli. Mają jednak problem z połączeniem się z własnym dowództwem z powodu zniszczonej radiostacji. Nadciąga atak wojsk polsko-radzieckich, ale nikt nie wie, że bunkier jest już w rękach sojuszników. Marusia wysyła Szarika z meldunkiem. Pies dociera do dowództwa w samą porę.

Brygada Pancerna im. Bohaterów Westerplatte wyzwala kolejne miasta na Wybrzeżu, by wreszcie dotrzeć do Bałtyku. Z załogą „Rudego” wciąż walczy „West”. Niespodziewanie okazuje się, że „West” jest ojcem Janka. Obaj nie kryją wzruszenia z powodu tego niezwykłego spotkania.

Odcinek 9 — Zamiana

Rok produkcji – 1969

Stary Czereśniak wraz z synem Tomkiem kończy budowę swojego domu. Niestety, brakuje mu konia do orki przydzielonej ziemi. Rozmowa z innymi wojskowymi na temat sytuacji na froncie skłania go do podjęcia decyzji o wysłaniu syna Tomasza do brygady pancernej.

Ojciec i syn wspólnie podróżują w kierunku Gdańska – najpierw rowerami, a następnie barką wraz z kapralem Wichurą. Gdy jednak okazuje się, że Tomek ma ukrytą broń, muszą uciekać. W lesie ich ubrania zostają wykorzystane przez uciekających Niemców, więc ojciec i syn zmuszeni są założyć porzucone mundury Wehrmachtu. Wkrótce zostają aresztowani przez radziecki oddział i jako jeńcy docierają do Gdańska.

Tam rozpoznaje ich załoga „Rudego”, dzięki czemu Czereśniak wraz z synem odzyskują wolność. Dowódca brygady zgadza się, by Tomek Czereśniak uzupełnił zdekompletowaną załogę czołgu.

Odcinek 10 — Kwadrans po nieparzystej

Rok produkcji – 1969

Załoga „Rudego” otrzymuje zadanie opanowania niemieckiego zamku. Grigorij i Lidka jadą osobno samochodem. Mają nawiązywać kontakt z Jankiem i załogą czołgu kwadrans po każdej nieparzystej godzinie. Docierają do zamku, ale wkrótce wpadają w pułapkę i zostają uwięzieni przez Niemców.

Przeczuwając niebezpieczeństwo Janek wysyła Szarika. Pies uwalnia Grigorija i Lidkę. Dochodzi do walki z Niemcami. W starciu ginie jeden z Niemców. Od jego towarzyszki Polacy dowiadują się, że w zamku ukryta jest grupa zwiadowcza, a wkrótce na pobliskim polu ma wylądować niemiecki desant.

W zamku dochodzi do zaciętej walki, jednak okazuje się, że data lądowania spadochroniarzy była fałszywa. Załoga „Rudego” nie ma czasu wezwać posiłków i musi walczyć w pojedynkę. Głównym zadaniem Niemców jest wysadzenie strategicznego mostu. Most jednak nie wybucha, a nikt nie wie, że to Tomek przerwał przewody łączące ładunki wybuchowe.

Odcinek 11 — Wojenny siew

Rok produkcji – 1969

Załoga „Rudego” spędza noc w opuszczonym zamku. Niestety, w tym samym czasie niemiecki oddział łapie i zabija polskich zwiadowców z pobliskiego oddziału.

Następnego dnia „Rudy” wyrusza w dalszą drogę. Niespodziewanie załoga spotyka niemieckiego chłopca, którego rodzice zginęli podczas ewakuacji. Zabierają go ze sobą i wspólnie docierają do folwarku, gdzie stacjonują polscy żołnierze oraz byli więźniowie z wyzwolonych obozów. Nagle wiejskie zabudowania zostają zaatakowane przez Niemców. Do akcji wkracza „Rudy” oraz oddział kawalerii wachmistrza Kality. Na jaw wychodzi, że żołnierz z tego oddziału niemieckiego zabił polskich zwiadowców. Tomek nie wytrzymuje i porywa się na Niemców, a uspokoić go udaje się dopiero Gustlikowi.

Odcinek 12 — Fort Olgierd

Rok produkcji – 1969

Podczas nasłuchu Lidka przechwytuje zaszyfrowaną przez Niemców informację. Początkowo nikt nie wie, co może ona oznaczać. Do fortu przyjeżdża z rozkazami pułkownik. Gustlik rozszyfrowuje wiadomość, jednak nawet przyjaciele z załogi nie chcą mu uwierzyć. Dopiero nad ranem, gdy grupa niemieckich żołnierzy dokonuje desantu, okazuje się, że Ślązak miał rację.

Niemcy kierują się w stronę opuszczonego folwarku, gdzie wcześniej ukryli czołgi. Janek natychmiast zawiadamia o wszystkim dowództwo, a następnie wraz z Tomkiem i Gustlikiem schodzą do niemieckiego bunkra. Odkrywają w nim fabrykę części do nowego rodzaju bomb, po które przyjechali Niemcy. Rozpoczyna się walka. Załoga „Rudego” i oddział kawalerii wachmistrza Kality wspólnie pokonują Niemców, ale część z nich przedostaje się z niebezpiecznym ładunkiem na pokład U-Boota. Ucieczkę udaremnia oddział radzieckich bombowców, bombardując łódź podwodną.

Odcinek 13 — Zakład o śmierć

Rok produkcji – 1969

Załoga czołgu 102 wraz z całą brygadą oczekuje na przeprawę. Janek w tym czasie jedzie z Wichurą do Marusi. Równocześnie Gustlik i Grigorij kończą naprawę czołgu i postanawiają wypróbować wcześniej uszkodzone działo, oddając kilka strzałów.

Tymczasem okazuje się, że Janek, skontrolowany przez żandarmerię, nie ma przepustki. Ostatecznie, po interwencji w sztabie dywizji, zostaje uwolniony i wkrótce dołącza do reszty załogi. Ta z kolei zostaje odznaczona orderem „Zasłużonego na polu chwały”, gdyż ich próbne strzały trafiły w niemieckie składy amunicji.

Nadchodzi dzień przeprawy, ale we mgle „Rudy” gubi drogę i wpada w ręce Niemców. Ci domagają się od załogi współpracy. Polacy początkowo zgadzają się, ale korzystając z okazji, uciekają pośród ostrzału nieprzyjacielskich dział. Niestety, jeden z pocisków trafia w czołg.

Odcinek 14 — Czerwona seria

Rok produkcji – 1969

„Rudy 102” jest poważnie uszkodzony i nie może kontynuować walki. Mimo to, załodze podstępem udaje się opanować niemiecką placówkę. Tuż obok niej znajduje się zapora wodna, którą Janek planuje wysadzić. W ten sposób zalane zostałoby miasto Ritzen, co zaskoczyłoby Niemców i ułatwiło atak wojsk polsko-radzieckich.

Obie akcje trzeba jednak zsynchronizować ze sobą. Ktoś z załogi musi więc przedrzeć się do polskiego dowództwa z meldunkiem. Wybór pada na Tomka. Po ciężkiej przeprawie dociera on do sztabu dywizji, ale zostaje uznany za szpiega i skazany na rozstrzelanie. W jego obronie staje jednak Szarik.

Odcinek 15 — Wysoka fala

Rok produkcji – 1969

Niemieckie oddziały atakują śluzę, ale Janek, Gustlik i Grigorij z powodzeniem odpierają atak. Tymczasem Tomek zostaje oczyszczony z zarzutów, a dowództwo zgadza się na jego propozycję połączenia wysadzenia zapory z atakiem piechoty na Ritzen. Znakiem do rozpoczęcia akcji mają być trzy czerwone serie.

Napór Niemców jest coraz większy, a załoga „Rudego” broni się resztkami sił. W końcu na niebie pojawia się umówiony sygnał – czerwone race. Grigorij próbuje wysadzić zaminowaną śluzę, ale okazuje się, że jeden z więźniów – Kugel – przerwał przewody łączące ładunki. Wobec tego Gustlik wysadza zaporę celnym strzałem z pancerfausta. W tym samym czasie miasto atakuje piechota i wkrótce Ritzen zostaje zdobyte.

Odcinek 16 — Daleki patrol

Rok produkcji – 1969

Załoga „Rudego” oczekuje na dalsze rozkazy w wyzwolonym mieście. Janek i Marusia spotykają się w ruinach kościoła, gdzie zaskakuje ich grupa esesmanów. Niespodziewanie z pomocą przybywają Gustlik, Grigorij i Tomek. Przy okazji znajdują wycieńczonego jeńca, który uciekł z pobliskiego obozu koncentracyjnego. Jeniec pokazuje Jankowi plany zabudowań obozowych i informuje, że więźniowie są zmuszani do produkcji pocisków przeciwpancernych.

Sierżant Kos natychmiast przekazuje wszystko pułkownikowi i namawia go do ataku na obóz. Do akcji ma się również włączyć wewnątrzobozowa organizacja zbrojna. Czwórka pancernych dostaje także nowy czołg i wraz z grupą podchorążego „Magneto” Łażewskiego zostaje przydzielona do wykonania zadania. Całym oddziałem dowodzi porucznik Kozub. Napotkany po drodze stary niemiecki pasterz pomaga Polakom ominąć nieprzyjacielskie punkty oporu. Oddział dociera do obozu i wspólnie z więźniami wyzwala go.

Odcinek 17 — Klin

Rok produkcji – 1970

Załoga „Rudego” stacjonuje w wyzwolonym obozie. Gustlik postanawia odwiedzić Honoratę, Polkę ze Śląska, którą poznał wcześniej w dworku niemieckiego generała. Niespodziewanie dom zostaje otoczony przez niemieckie oddziały. Oboje uciekają samochodem generała, ale niestety auto psuje się. Gustlik nakazuje Honoracie dotrzeć do obozu i prosić Polaków o pomoc, sam zaś pozostaje na leśnej polanie, by powstrzymać Niemców przed zajęciem strategicznego mostu.

Magneto prosi Kozuba, aby na pomoc Gustlikowi ruszył cały oddział. Porucznik obawia się jednak ataku i przydziela Łażewskiemu okrojone siły. Gustlik samotnie broni się zaciekle, ale kończy mu się amunicja. W ostatniej chwili z odsieczą przybywa „Rudy” i pluton podchorążego Magneto.

W tym samym czasie obóz zostaje zaatakowany przez niemiecką grupę dywersyjną. Polski oddział wraz z więźniami odpiera atak, ale Kozub zostaje ciężko ranny. Załoga „Rudego” ma dostarczyć rozkazy dowódcy brygady haubic walczącej pod Berlinem.

Odcinek 18 — Pierścienie

Rok produkcji – 1970

„Rudy” zmierza w kierunku Berlina. Gustlik zaręcza się z Honoratą, ale Janek nie zgadza się, by Honorata walczyła z nimi pod Berlinem. Radziecki oddział zabiera ją ze sobą do polskiego dowództwa.

Tymczasem Józek i Konstanty Szawełło planują ucieczkę z wojskowego szpitala, chcąc dołączyć do załogi „Rudego” i walczyć pod Berlinem. W zorganizowaniu ucieczki pomaga im Marusia. Wraz z Szawełłami ucieka także Lidka, młody Łażewski (brat „Magneta”) i felczer – chorąży Zubryk.

W tym czasie załoga „Rudego” dociera na przedmieścia Berlina i bierze udział w zaciętych walkach ulicznych wraz z przypadkowo spotkanym oddziałem podchorążego Staśko. Niestety, w walkach ginie „Magneto”, a dowództwo obejmuje jego młodszy brat. Polacy docierają jednak do dowódcy i przekazują mu rozkazy. Niestety, kolejne ataki Polaków i Rosjan są skutecznie odpierane przez Niemców.

Odcinek 19 — Tiergarten

Rok produkcji – 1970

Polsko-radzieckie dowództwo przygotowuje plan ataku na stację berlińskiego metra. Jej zniszczenie ma otworzyć drogę do Reichstagu. Załoga „Rudego” ponownie bierze udział w walkach, jednak niemiecki kontratak sprawia, że Polacy wpadają w pułapkę. Okrążeni na dachu jednego z domów, muszą ratować się ucieczką. Zubryk po raz kolejny mdleje, ale siedmioosobowy oddział przedziera się pod nieprzyjacielskim ostrzałem. Niestety, ranny wcześniej podchorąży Staśko umiera, a cała akcja kończy się niepowodzeniem.

Janek zamierza jednak zniszczyć niemiecki przyczółek przeprawiając się czołgiem przez częściowo zalany tunel metra. Ten śmiały plan zostaje zaakceptowany przez dowództwo. Do załogi dołącza kapitan Pawłow, specjalista od materiałów wybuchowych, który wspólnie z pozostałymi przygotowuje czołg do wykonania trudnego zadania.

Odcinek 20 — Brama

Rok produkcji – 1970

Załoga „Rudego” przedostaje się na niezalaną stronę metra. Kapitan Pawłow planuje podłożyć ładunki trotylu pod niemiecką kwaterę. Ostatecznie to Szarik przenosi ładunki, ponieważ nikt z załogi nie jest w stanie dotrzeć do końca ciasnego tunelu. Pies musi się spieszyć, bo jeśli do północy nie nastąpi wybuch, wojska polsko-radzieckie poniosą duże straty podczas ataku.

Szarik przenosi trotyl, ale brakuje mu sił, by donieść zapalnik. Do akcji włącza się więc reszta załogi. Trotyl zostaje zdetonowany celnym strzałem z czołgu, a niczego niespodziewający się Niemcy zostają zupełnie zaskoczeni. Do szturmu rusza także oddział sierżanta Szawełły. Wkrótce przyczółek zostaje zdobyty, a Niemcy ogłaszają kapitulację.

Pod Bramą Brandenburską Janek, młody Łażewski oraz pośmiertnie „Magneto” zostają awansowani do stopnia podporucznika.

Odcinek 21 — Dom

Rok produkcji – 1970

Działania bojowe zakończyły się. Załoga „Rudego” próbuje planować swoją przyszłość. Spotykają się również z żołnierzami amerykańskimi, a Janek wręcza jednemu z nich rękawice, które kiedyś podarował Lidce.

Gustlik jedzie z Wichurą do Honoraty. Zakrapiane alkoholem spotkanie przeciąga się tak długo, że dwaj żołnierze w ostatniej chwili docierają do zgrupowania dywizji. Janek otrzymuje list od Pawłowa, który tymczasowo sprawuje władzę w pobliskim mieście, i wraz z całą załogą odwiedza radzieckiego oficera. Okazuje się jednak, że jeden z bunkrów pośród zabudowań mieszkalnych jest zaminowany. Wspólnymi siłami i dzięki pomocy Szarika czołgiści i kapitan odnajdują zapalnik, udaremniając detonację ładunków. Radość nie trwa jednak długo – Pawłow zostaje zastrzelony przez młodego Niemca.

Załoga wraca do Polski. Wkrótce przychodzi czas podwójnych zaślubin – Janka z Marusią oraz Gustlika z Honoratą, a następnego dnia Lidki z Grigorijem.