Stawka większa niż życie

„Stawka większa niż życie” to kultowy polski serial szpiegowski, który przenosi widzów w wir wydarzeń II wojny światowej. Poznajemy w nim historię Stanisława Kolickiego, polskiego agenta, który podejmuje się niezwykle ryzykownej misji. Kolicki podszywa się pod niemieckiego oficera Abwehry, Hansa Klossa, by działać na rzecz wywiadu radzieckiego jako tajemniczy agent J-23.

Serial pokazuje losy Klossa, który, balansując na krawędzi dekonspiracji, musi nie tylko wykonać powierzone mu zadania, ale także utrzymywać fasadę lojalnego oficera III Rzeszy. W jego najbliższym otoczeniu znajduje się między innymi esesman Brunner, z którym Kloss utrzymuje nietypową, bo opartą na pozornej przyjaźni relację. Każdy ruch, każde słowo Klossa może zaważyć na jego życiu i losach misji.

Odcinek 1 — Wiem kim jesteś (1941)

Polak Stanisław Kolicki ucieka z obozu jenieckiego w Królewcu i przedostaje się na stronę radziecką. Tam przekazuje cenne informacje o koncentracji wojsk niemieckich. Okazuje się, że Kolicki jest łudząco podobny do niemieckiego oficera, Hans Klossa, schwytanego przez Rosjan. Radziecki wywiad dostrzega w tym szansę i wysyła młodego Polaka z dokumentami Klossa na teren okupowany przez Niemców. Kolicki jako niemiecki kapitan szybko awansuje i zostaje członkiem sztabu dywizji, jednocześnie organizując własną siatkę wywiadowczą.

Niestety, sielanka nie trwa długo. Gestapo odkrywa radiostację używaną przez siatkę, a w wyniku walki ginie jej obsługa. Aby uniknąć dekonspiracji J-23 pozoruje własną śmierć i ponownie ucieka na stronę radziecką.

Rosjanie nie dają za wygraną i przygotowują nowy plan. Umieszczają Kolickiego w celi, gdzie przebywa prawdziwy Hans Kloss. Podczas ataku niemieckiego Kolicki ucieka wraz ze współwięźniami. Jego tożsamość, jako Hansa Klossa, zostaje wkrótce potwierdzona przez uciekinierów, a także przez wuja prawdziwego Klossa. Dzięki doskonałej znajomości języka niemieckiego oraz wiedzy o Związku Radzieckim, Stanisław Kolicki, jako Hans Kloss, staje się oficerem Abwehry. J-23 znowu nadaje.

Odcinek 2 — Hotel Excelsior (1942)

Kloss jedzie do Gdańska. W tamtejszej siatce wywiadowczej dochodzi do tajemniczego morderstwa. Kloss ma spotkać się z enigmatycznym „Numerem 2”, nowym szefem siatki. Zanim to jednak nastąpi, musi odnaleźć sprawcę śmierci dotychczasowego szefa. Hans spotyka się z Georgiem, jednym z członków grupy. Wspólnie próbują wyjaśnić okoliczności zgonu Herberta von Hagena, znanego również jako Kopke. Przesłuchują kolejno wszystkich członków siatki, a ich podejrzenia zaczynają koncentrować się na Ingrid Heizer.

Kloss ustala, że po śmierci szefa siatki, SD umieściło swojego agenta w Hotelu „Excelsior”. Do pokoju von Hagena przychodzi Ingrid Haizer. Okazuje się, że to ona jest tym tajemniczym „Numerem 2”. Jednak Ingrid zostaje zabita przez Löblera, dyrektora hotelu.

Dopiero teraz wyjaśnia się, że śmierć von Hagena była przypadkowa. Löbler, który pracował dla wywiadu francuskiego, był przez von Hagena szantażowany. Kloss demaskuje dyrektora hotelu, a ich konfrontacja przenosi się na dach, gdzie dochodzi do walki. Löbler spada i ginie na miejscu. Siatka wywiadowcza jest bezpieczna.

Odcinek 3 — Ściśle tajne (1942)

Polski naukowiec doktor Pulkowski zostaje schwytany przez Niemców. Pulkowski przed wojną prowadził badania nad nowym typem silnika odrzutowego. Inżynier Erwin Reil próbuje nakłonić go do współpracy z Niemcami. Zadanie odbicia polskiego uczonego zostaje powierzone Klossowi.

Na przyjęciu u Kreisleitera Kloss poznaje prestidigitatora Rioletto. W międzyczasie, jeden z agentów należących do siatki, Kazik, zostaje przyłapany przez Glaubela na szkicowaniu planów fabryki. Niemiec podaje się za antyfaszystę i chce, by Polak wprowadził go do siatki. Okazuje się jednak, że dzięki sprytnie zastawionej pułapce Glaubela, łatwowierny Kazik naprowadził Gestapo na mieszkanie szefa siatki Edwarda. Gestapowcy urządzają tam „kocioł”. Idący na spotkanie z Edwardem Kloss zostaje ostrzeżony w ostatniej chwili.

Glaubel dekonspiruje Klossa, ale ten go zabija. Kloss początkowo podejrzewa Rioletto o współpracę z Gestapo, ale wkrótce okazuje się, że prestidigitator jest w rzeczywistości agentem brytyjskim. Kloss i Rioletto wspólnie przygotowują plan odbicia Pulkowskiego. Wkrótce doktor Pulkowski zostaje uwolniony, a podczas akcji ginie Reil. Edward i Kazik uciekają z gestapowskiego „kotła”. Podejrzenie o szpiegostwo zostaje skierowane na Puschkego, którego zabija Rioletto.

Odcinek 4 — Cafe Rose (1942)

Jadąc do Budapesztu Kloss poznaje w pociągu poznaje Węgierkę Martę Kovacs, która podaje się za holenderskiego przedsiębiorcę. Marta prosi go o przewiezienie kilku paczek papierosów przez granicę. Kloss szybko domyślasię, że Marta jest agentką SS. Okazuje się, że to spotkanie było celowo zaaranżowane i miało na celu sprawdzenie lojalności Klossa.

Hans otrzymuje rozkaz usunięcia angielskiego szpiega, który działa na terenie konsulatu III Rzeszy w Stambule. Na miejscu Kloss kontaktuje się z Madame Rose, właścicielką „Cafe Rose”, która w rzeczywistości jest członkinią siatki wywiadowczej. Od niej Kloss dowiaduje się, że poza agentem angielskim, w konsulacie pracuje również skorumpowany urzędnik, radca handlowy Witte. Witte, sądząc, że Kloss przyjechał, aby odwołać go stanowiska, próbuje wręczyć mu łapówkę. Pomaga mu w tym niejaki Christopulis. Podczas przyjęcia w ambasadzie nagle zostaje zamordowana Rose.

Klossowi udaje się zdobyć materiały obciążające Wittego. Ustala, że angielskim agentem jest książę Mdżawanadze, a jego wtyczką w konsulacie jest sekretarka konsula, panna von Tilde. Okazuje się, że również Christopulis pracuje dla księcia. Kloss pozwala Wittemu na ucieczkę. Witte próbuje zabić Klossa, ale ostatecznie sam ginie.

Odcinek 5 — Ostatnia szansa (1943)

Do Warszawy przyjeżdża profesor von Hennig wraz z córką Benitą. Profesor prowadzi badania nad nową bronią. Do jego ochrony przydzielony zostaje Ruppert, który przed wojną był agentem polskiego wywiadu. Jego zadaniem jest wykonanie zdjęć tajnych projektów profesora.

Siatka wywiadowcza wysyła na spotkanie z Ruppertem łączniczkę Annę. Niestety, Gestapo szybko odkrywa podwójną grę Rupperta i postanawia wykorzystać go do schwytania członków ruchu oporu. Ruppert czeka na Annę wraz z agentami Gestapo, ale w ostatniej chwili Klossowi udaje się ją ostrzec. Gestapo żąda od Rupperta, aby odnalazł Annę.

Kloss postanawia sam zdobyć plany von Henniga. Nawiązuje znajomość z córką profesora. Podczas randki próbuje ją uśpić, jednak Benita przejrzała jego zamiary. Mierzącą z pistoletu w Hansa Benitę unieszkodliwia Anna. Udając Benitę Anna wchodzi do willi Henningów, aby sfotografować plany profesora. Prawdziwa Benita jest tymczasem przetrzymywana przez ruch oporu.

Anna przypadkowo wpada w ręce Rupperta na ulicy. Po przesłuchaniach na Gestapo zostaje wypuszczona. Ma doprowadzić agentów do innych członków siatki. Dziewczyna kieruje ich do domu, gdzie czekają na nich bojownicy ruchu oporu. Gestapowcy giną w zasadzce. Ruppert pomaga Annie w ucieczce przed agentami Gestapo, a chwilę później sam ginie w wypadku samochodowym. Anna bezpiecznie wylatuje do Związku Radzieckiego, zabierając ze sobą również Benitę von Henning.

Odcinek 6 — Żelazny krzyż (1943)

W majątku hrabiego Wąsowskiego odbywa się polowanie, a następnie uroczysta kolacja. Oficer gestapo Dibelius przypadkowo odkrywa w łazience skrytkę, w której znajdują się mikrofilmy. Hrabia zostaje natychmiast aresztowany. Jego sprawą mają się zająć Kloss i oficer SS – Lohse.

J-23 dowiaduje się, że hrabia jest starym współpracownikiem polskiego wywiadu. Hans chce, aby Wąsowski w czasie przesłuchań obciążył jak największą liczbę niemieckich zbrodniarzy wojennych. Hrabia zgadza się na propozycję Klossa i opowiada przesłuchującym o rzekomym spisku na życie Himmlera. Obciąża między innymi generała Wierlingera, którego gestapowcy rozstrzeliwują. Kiedy zeznania Wąsowskiego zaczynają zagrażać Dibeliusowi i Reinerowi, postanawiają oni zorganizować zamach na hrabiego. J-23 i Lohse udaremniają jednak ten zamiar. Reiner popełnia samobójstwo. Raniony w zamachu hrabia Wąsowski zostaje uwolniony ze szpitala. Za wykrycie spisku Kloss zostaje odznaczony przez führera Żelaznym Krzyżem.

Odcinek 7 — Podwójny Nelson (1943)

Ewa Fromm współpracuje z brytyjskim wywiadem. Potajemnie robi zdjęcia planów Wału Atlantyckiego, a kasetkę z mikrofilmem chowa za portretem wiszącym w budynku ministerstwa. Po wyjściu z budynku zostaje aresztowana. Poddana torturom, Ewa zgadza się współpracować z Abwehrą, ujawniając m.in. miejsce skrytki. Jednak mikrofilmu już tam nie ma. Abwehra podejrzewa, że agentem, z którym miała skontaktować się Ewa Fromm, jest ktoś, kto pracuje w ministerstwie.

Kloss wraz z major Hanną Bosel zostaje wysłany do miejscowości Lisko-Zdrój. Bosel ma udawać Ewę Fromm i skontaktować się z przybyłym z Anglii agentem o kryptonimie „Kornel”, któremu ma wręczyć fałszywe plany Wału Atlantyckiego. Zadaniem Klossa jest odnalezienie i zlikwidowanie prawdziwego agenta brytyjskiego.

W pociągu jadącym do Liska Kloss i Bosel poznają nadradcę Gebhardta. W Lisku Bosel, jako Ewa Fromm, idzie na spotkanie z pośredniczką Kornela. Kloss kontaktuje się z niemieckim agentem Puschem, próbując jednocześnie skontaktować się z „Kornelem”, aby ostrzec go przed fałszywą Ewą Fromm. Pusch zostaje zastrzelony. W Lisku pojawia się również kapitan Boldt z ministerstwa.

Kloss śledzi dziwnie zachowującego się nadradcę Gebhardta. Kiedy Hanna udaje się na spotkanie z „Kornelem”, Hans podąża za nią, a oboje są śledzeni przez Gebhardta. J-23 wpada w zasadzkę zastawioną przez partyzantów „Kornela” i jako Niemiec ma zginąć. Kiedy udaje mu się uciec w lesie strzela do niego Gebhardt.

Kloss dociera do „Kornela” i zdradza mu, że Bosel jest niemiecką agentką. Wówczas okazuje się, że w rzeczywistości Hanna pracuje dla Anglików. Odnajdują się też prawdziwe mikrofilmy. Na koniec okazuje się, że Gebhardt przyjechał do Liska po skarb zakopany tam w 1939 roku. Nadradca ginie w czasie ucieczki i zostaje uznany za łącznika Ewy Fromm.

Odcinek 8 — Wielka wsypa (1943)

W Kielcach od nadzorem inżyniera Meiera prowadzone są próby nowego czołgu. Za bezpieczeństwo konstruktora odpowiada Kloss. Hans uznaje za konieczne zbombardowanie fabryki. Meldunek o dokładnym terminie bombardowania Kloss miał przekazać dentyście Sokolnickiemu, będącemu łącznikiem polskiej organizacji podziemnej. Ale Sokolnicki zostaje aresztowany przez Gestapo. W tej sytuacji Kloss postanawia osobiście przekazać informacje dotyczące planowanej akcji „Bartkowi”, dowódcy oddziału partyzanckiego. Jednocześnie Kloss dowiaduje się, że w oddziale partyzantów działa agent o kryptonimie „Wolf”.

J-23 dociera do partyzantów, ale zostaje przypadkowo rozpoznany jako niemiecki oficer. Znalezione przy nim papiery również świadczą przeciwko niemu. Kloss musi wysłać meldunek do Moskwy przed północą. Hans uwalnia się z partyzanckiego aresztu i z pomocą radiotelegrafistki Marty nadaje wiadomość w ostatnim momencie. Wspólnie z „Bartkiem” planuje odbicie dentysty Sokolnickiego. Fabryka zostaje zbombardowana zgodnie z planem.

Kloss umawia się z Brunnerem u Irminy Kobus. Spotyka tam Polaka Zająca, który przypomina sobie, że widywał Hansa u dentysty Sokolnickiego. Domyśla się, że to Kloss jest agentem „Jankiem” i chce natychmiast zameldować o tym na Gestapo. Kloss upija Zająca, a następnie wzywa partyzantów, którzy likwidują agenta.

Odcinek 9 — Genialny plan pułkownika Krafta (1943)

Pociągiem do Warszawy jedzie z meldunkiem Joanna, łączniczka podziemia. Obawiając się aresztowania przekazuje wiadomość współpasażerowi Wackowi Słowikowskiemu.

Tymczasem Kloss zostaje przydzielony do pracy w szkole Abwehry pod komendą pułkownika Krafta. U Krafta poznaje młodego chłopaka Eryka Gettinga, który wygląda identycznie jak Słowikowski. Wacek bez powodzenia próbuje dostarczyć meldunek pod wskazane miejsce na ulicy Śliskiej.

Hans podejrzewa, że Joanna podczas śledztwa podała adres kontaktowy, a Getting ma przeniknąć w szeregi podziemia. Dopiero od Krafta dowiaduje się, że Getting ma brata bliźniaka Wacka Słowikowskiego. Pułkownik planuje dokonać zamiany braci i wysłać Gettinga jako Wacka, z misją do Palestyny. Kloss ma przeprowadzić tę zamianę. Prowokuje Gettinga, aby ten wyszedł z mieszkania, gdzie miała nastąpić zamiana, w mundurze Hitlerjugend. Przed domem Gettinga zabijają agenci Gestapo. Dzięki temu to Słowikowski, a nie jego brat, zostanie wysłany na Bliski Wschód jako tajny agent polskiego wywiadu.

Odcinek 10 — W imieniu Rzeczypospolitej (1944)

W Krakowie Gestapo namierza radiostację działającą w mieszkaniu krawca Skowronka. Krawiec zgadza się współpracować z Niemcami. Łączniczka Stasia przekazuje Skowronkowi meldunek od Klossa.

Stedtke zamierza schwytać J-23 za pomocą podstępu. Fałszywego meldunek ma wezwać agenta na spotkanie z przedstawicielem „Centrali”. Kloss jednak domyśla się, że jest to prowokacja. Nakazuje członkom siatki ukryć się. Jednak przedtem radiostacja ma wysłać jeszcze jedną wiadomość, która ma skierować śledztwo na fałszywe tory.

Wiedząc, że radiostacja Skowronka jest już spalona, Kloss namierza ją. W mieszkaniu krawca dochodzi do zamieszania. Skowronek i ucieka do lasu. Przypadkowo w czasie łapanki wpada współpracownik J-23 – Podlasiński. Ucieka jednak Romek z jego obstawy.

„Centrala” już wie, że w siatce jest zdrajca. Podejrzenie pada na Klossa. Wydają na niego wyrok śmierci, który ma wykonać Romek. Niespodziewanie do oddziału dociera Podlasiński, któremu udało się uciec z transportu. Wyjaśnia całe nieporozumienie. Jest jednak zbyt późno, by odwołać wykonanie wyroku. Romek strzela do Klossa, ale sam ginie od kuli wystrzelonej przez Stedtkego.

Odcinek 11 — Hasło (1944)

Kloss ma spotkać się we Francji z członkiem podziemia Ornelem, aby odbić aresztowanego Bogdana. Jednak pociąg, którym jechał J-23, zostaje zbombardowany. W tym samym czasie w miasteczku pojawia się von Vormann. Ornel ma niewiele informacji na temat Klossa. Wie tylko tyle, że jest oficerem Abwehry. Sądząc, że rozmawia z J-23, przekazuje hasło von Vormannowi. Szybko orientuje się, że popełnił błąd. Ornel musi uczestniczyć w transporcie broni, ponieważ tylko on zna wystarczająco dobrze niemiecki. Plan nie powodzi się w pełni – dochodzi do strzelaniny, w której Hubert zostaje ciężko ranny. Trafia do szpitala, gdzie tuż przed śmiercią przekazuje odzew na hasło przesłuchującemu go Elertowi i von Vormannowi. Kloss nie wiedząc o tym, co się stało odpowiada na hasło von Vormanna. Ten jednak oferuje Klossowi milczenie w zamian za pewną kwotę pieniędzy.

Hans oraz Francuzi, Joanna i Hugon, planują wspólną akcję. Do Elerta dociera informacja o fałszywym miejscu zrzutu. Kloss podejrzewa von Vormanna. Wspólnie z majorem przeszukuje jego mieszkanie. Elert jedzie na miejsce zrzutu, a J-23 spotyka się z von Vormannem. Dochodzi między nimi do walki. Niemiec ginie, spadając z urwiska. W tym czasie Hugon wraz z oddziałem uwalnia Bogdana.

Odcinek 12 — Zdrada (1944)

Kloss spotyka się w Berlinia z Christin Kield, szwedzką aktorką, która współpracuje z Gestapo. Christin mści się w ten sposób na polskim podziemiu za śmierć narzeczonego, Heiniego. Hans otrzymuje zadanie zabicia Christin, ale udająca się na spotkanie z Klossem aktorka zostaje porwana. Szukają jej zarówno Kloss, jak i Gestapo. Hans przeszukuje mieszkanie Christin i znajduje tam dowód na jej współpracę z wywiadem amerykańskim. W mieszkaniu Kield pojawia się również porucznik Stolp, adiutant generała von Boldta.

Okazuje się, że aktorka jest przetrzymywana przez generała von Boldta, który za jej pośrednictwem chciał nawiązać współpracę z aliantami. Kiedy Boldt dowiaduje się, że Christin współpracuje z Gestapo, obawia się, że zdradzi także jego. Kloss zjawia się u Boldta, ale nie udaje mu się nic uzyskać. Generał wyjawia Christin, że w rzeczywistości Heiniego zabili gestapowcy za współpracę z Polakami.

Klossa stawia się do Gestapo na rozmowę z standartenführerem Mullerem, który jest odpowiedzialny za śmierć Heiniego. O sprawie Christin rozmawia z nim również szef Abwehry – admirał Canaris, który żąda, aby Kloss przestał interesować się całą sprawą. Christin Kield ucieka od von Boldta. Kloss podkłada w jej mieszkaniu bombę i zwabia tam Mullera. Jednocześnie ostrzega kobietę. Ta jednak wybiera śmierć. Giną też Muller i Schabe. J-23 ucieka z mieszkania Christin w ostatnim momencie po piorunochronie. Wkrótce potem przejmuje na dworcu polską łączniczkę.

Odcinek 13 — Bez instrukcji (1944)

Ulubieniec Hitlera profesor Porschatt pracuje nad nową bronią – „promieniami J” (koncentratorem wiązki światła). Anglicy dowiadują się o tym poprzez swojego agenta Z-82, jednak agent wpada w ręce Niemców. Przesłuchują go Lohse i Kloss.

Kloss chce przekazać rewelacje o broni Porschatta „Centrali”, ale niestety jego kontakt doktor Rastel zginął w wypadku samochodowym. Hans musi działać na własną rękę. Szkoli grupę specjalną, która ma zostać przerzucona do Anglii. U Johanna Streita, jednego z członków grupy, Kloss znajduje szpiegowski mikrofilm. Do Lohsego przychodzi pielęgniarka, która była przy śmierci doktora Rastela. Dostarcza mu meldunek szpiegowski przekazany jej na łożu śmierci przez lekarza.

Kloss zostaje nagle wzywany przez Martę Laum, asystentkę profesora Porschatta, która czuje się zagrożona. Kiedy Hans dociera do niej, kobieta już nie żyje, a ktoś strzela także do Klossa. W mieszkaniu Marty Kloss trafia na dokumenty dotyczące broni profesora Porschatta i dowiaduje się, że tajne laboratorium znajduje się w Arnswalde. Hans informuje o śmierci Marty Laum oficera gestapo Kleista, ale ten nie jest zainteresowany tą sprawą.

Grupa specjalna zostaje przerzucona do Anglii. Johann Streit natychmiast zgłasza się na policję, wydaje pozostałych członków grupy i dostarcza mikrofilm. Anglicy bombardują Arnswalde. Okazuje się jednak, że fabryka była jedynie atrapą, a Streita wysłało Gestapo z fałszywymi informacjami.

Lohse rozszyfrowuje instrukcję doktora Rastela i dowiaduje się z niej, gdzie jest punkt kontaktowy J-23. Na szczęście Kloss zauważa pułapkę. Dowiaduje się również, gdzie w rzeczywistości znajduje się fabryka Porschatta. Ukryty w ciężarówce, dostaje się na miejsce i wysadza fabrykę w powietrze.

Odcinek 14 — Edyta (1945)

Polscy partyzanci dokonują nieudanej próby wysadzenia mostu, który ma kluczowe znaczenie dla Niemców. Stanowi bowiem najkrótsze połączenie z frontem.

Do miasta, gdzie stacjonuje Kloss, przyjeżdża Edyta Lausch. Mieszka w jednym pokoju z Gretą, kochanką Brunnera. Edyta okazuje się być kuzynką Hansa i jego młodzieńczą miłością. Dziewczyna postanawia odnowić dawną znajomość z Hansem i idzie na zabawę sylwestrową do mieszkania Klossa. Na spotkaniu pojawia się też major Broch, który przynosi Klossowi wiadomość o jego awansie na stopień kapitana. Przybywa również kapitan Schneider, znajomy Edyty, z którym służyła w tym samym mieście w 1941 roku, a także podpity Brunner, który nerwowo reaguje na widok Edyty.

Tej samej nocy ktoś próbuje zamordować Edytę Lausch. Brunner podejmuje śledztwo w tej sprawie. Przesłuchuje po kolei wszystkich uczestników sylwestrowego spotkania, w tym Schneidera. Kapitan opowiada o okolicznościach poznania Edyty w 1941 roku. Mówi, że dziewczyna była świadkiem napadu na miejscowego amsleitera. Brunner bardzo interesuje się tym zdarzeniem. Następnie rozmawia z Klossem, dając mu do zrozumienia, że wie coś niewygodnego o nim. W międzyczasie w ręce gestapo wpadł Wasiak, członek oddziału Bartka. Jego zeznania wskazują, że Edyta może być polską agentką. Kloss podejrzewając Wasiaka o współpracę z Gestapo, nie bierze tych zarzutów na poważnie.

Partyzanci po raz kolejny próbują wysadzić most. Hans spotyka się z Edytą, która pełni służbę na kolei. Rozmawia z nią o wydarzeniach z 1941 roku i domyśla się, że to Brunner zabił żonę amsleitera i strzelał do Edyty. Dziewczyna nie wierzy, że gestapowiec mógł być zamieszany w bandycki napad. Nagle pojawia się Brunner i chce aresztować Edytę. Kiedy Kloss mówi Brunnerowi, że wie o jego udziale w napadzie, ten wyciąga broń. Wtedy Edyta rozpoznaje w Brunnerze człowieka, który strzelał do niej w 1941 roku. Kloss szantażuje Brunnera, a ten wycofuje się z oskarżeń pod adresem Edyty.

Edyta Lausch otrzymuje rozkaz wpuszczenia na most kolejowy pociągu z polskimi robotnikami. Kloss zmusza Edytę, aby nie wykonała rozkazu. Ujawnia również, że jest polskim agentem. Edyta chce powiedzieć o tym Brunnerowi. Gdy Brunner po wybuchu na moście wbiega do pomieszczenia, strzela do Edyty.

Odcinek 15 — Oblężenie (1945)

Trwa oblężenie miasta Tolberg. Trwa ewakuacja ludności cywilnej. Planowana jest również ewakuacja fabryki profesora Glassa, w której produkowane są pociski V-2. Brunner zamierza zabić wszystkich robotników pracujących w fabryce, o czym dowiaduje się sekretarka Glassa.

Kloss otrzymuje od „Centrali” zadanie zatrzymania profesora Glassa w mieście. Hans pojawia się w domu Glassów. Ma asa w rękawie – syn Glassa jest w radzieckiej niewoli. Profesor postanawia zostać. Sekretarka przekazuje informację o planach Brunnera polskiemu robotnikowi Staszkowi.

Glass zostaje porwany. Brunner dowiaduje się od żony profesora o jego rozmowie z Klossem i informuje ją, że Glass nie żyje. Kloss nie wierzy w śmierć profesora i podejrzewa Brunnera o mistyfikację.

Agnieszka, znajoma Klossa z konspiracji, przekazuje robotnikom jego prośbę o rozpoczęcie walki. Przypadkowo sekretarka Glassa jest świadkiem rozmowy Staszka z Agnieszką i słyszy o polskim agencie w mundurze oficera Wehrmachtu. Idzie z tą informacją do Brunnera i Brocha. Obaj przypuszczają, że tym agentem jest Kloss.

Niemcy otaczają fabrykę i tłumią bunt. Brunner wie, że na terenie fabryki ma pojawić się agent w mundurze Wehrmachtu i czeka na niego. Kiedy przychodzi Kloss, natychmiast zostaje aresztowany. Z zasadzki ucieka polski sierżant, który informuje dowództwo o sytuacji Hansa żądając natychmiastowej pomocy.

Polacy atakują miasto i blokują port. Brunner próbuje dogadać się z Klossem. Przyznaje się, że przetrzymuje profesora Glassa. Dochodzi do szamotaniny. Pada strzał. Hans zostaje ranny. Brunner nakazuje natychmiastowe wysadzenie fabryki i ucieka. W decydującym momencie robotnikom udaje się obezwładnić Niemców, zastrzelona zostaje także sekretarka, próbująca zdetonować ładunki wybuchowe. Wkracza polskie wojsko.

Odcinek 16 — Akcja „Liść dębu” (1945)

Niemcy zaminowują most, będący kluczowym punktem strategicznym. Generał Fuster rozkazuje rozstrzelać porucznika Kahlerta za niewykonanie rozkazu, a wykonanie wyroku powierza porucznikowi Dehnemu. Ukochana Kahlerta, Simone, prosi Klossa, aby pomógł jej narzeczonemu. Hans odmawia dziewczynie nieświadomej, że na Kahlerta zapadł już wyrok. Zdesperowana Simone zwraca się więc o pomoc do Dehnego, który robi dziewczynie nadzieję.

Polacy planują akcję „Liść Dębu”, której celem jest zdobycie mostu przez spadochroniarzy i utrzymanie go do czasu dotarcia wojsk lądowych. Nie wiedzą jednak o stacjonowaniu w miejscu lądowania licznych oddziały niemieckie. Do odległej o 15 kilometrów radiostacji zostają wysłani z meldunkiem Janka i Erwin – wnuk Tomali i łącznika Klossa. Idą dwoma różnymi drogami. Dziewczynie udaje się dotrzeć do punktu kontaktowego, w którym jest kocioł zastawiony przez esesmana Knocha.

Kloss dowiaduje się, że nie udało się odwołać akcji. Zdobywa niemieckie mundury dla Polaków współpracujących z Tomalą, a następnie jedzie do mieszkania Weissa. Udaje mu się co prawda uciec z kotła, ale jest ścigany przez Knocha.

Zdesperowana Simone jest gotowa oddać się Dehnemu w zamian za darowanie życia Kahlertowi. Dehne skwapliwie to wykorzystuje, ale później odmawia pomocy. Dziewczyna przysięga mu zemstę.

Ląduje oddział polskich spadochroniarzy. Tomala i jego ludzie przebrani w niemieckie mundury przeprowadzają ich jako jeńców przez teren zajęty przez Niemców.

Simone widzi Klossa zmieniającego numery rejestracyjne swojego motoru. Do sztabu przyjeżdża Knoch. Rozpoznaje Klossa, ale ten zabija Knocha.

Simone liczy, że jej zeznania o poszukiwanym agencie pomogą Kahlertowi. Kiedy od generała dowiaduje się, że porucznik już nie żyje, jako agenta wskazuje Dehnego. Esesman zabija dziewczynę, ale zostaje aresztowany.

Oddział spadochroniarzy dociera do sztabu i opanowuje go. Kloss i generał są pilnowani przez Tomalę w niemieckim mundurze. Kloss aranżuje atak na niego i ucieka wraz z generałem.

Odcinek 17 — Spotkanie (1945)

Stary inwalida Miller wraca z jeziora. Widzi, jak grupa Niemców pod dowództwem pułkownika Ringa wraz z jeńcami przenosi na łódź wielką skrzynię. Następnie łódź, wraz z jeńcami, została zatopiona. Odchodzący znad jeziora Ring zauważa starca i strzela do niego. Miller, choć ciężko ranny, uchodzi z życiem.

Hans Kloss w polskim mundurze przesłuchuje niemieckiego oficera, próbując próbując wyciągnąć od niego jakieś informacje o ukrytym przez Ringa archiwum ośrodka „Wschód”. Archiwum może znajdować się na terenie miasteczka Bischofswelde. „Kloss” postanawia raz jeszcze wcielić się w niemieckiego oficera.

Ranny Miller dociera do domu brata pułkownika. Znajduje go Inga, siostrzenica Ringa. Starzec opowiada dziewczynie o o tym co widział nad jeziorem. Inga mieszka z gospodynią Bertą, pielęgniarką Elken i aptekarzem Schenkiem. W domu pojawia się Kloss, podając się za przyjaciela pułkownika Ringa.

Wieczorem nad jezioro przychodzi Elken. Pojawia się także Kloss. Elken ujawnia mu, że jest agentką amerykańską. Kloss nie ujawnia swej prawdziwej tożsamości, ale pozwala kobiecie uciec.

Nocą Inga idzie do ukrywającego się w komórce Millera. Okazuje się, że staruszek został zasztyletowany. Inga podejrzewa o jego śmierć kogoś z domowników. W domu pułkownika Ringa pojawiają się polscy żołnierze i zabierają ze sobą Klossa. Żołnierze mają rozkaz rozstrzelać Klossa, gdyby coś uniemożliwiło im dostarczenie go do sztabu. Na szczęście w odpowiednim momencie pojawia się porucznik Nowak, mający ubezpieczać Klossa w czasie akcji.

W miasteczku trwają zaciekłe walki. Niemcy zdobywają przewagę, więc Polacy muszą opuścić miasto. Kloss wraca do domu Ringów. Wraca też pułkownik Ring.

Zdekonspirowana Elken proponuje Ringowi współpracę. Pułkownik postanawia oddać archiwum Amerykanom. Inga postanawia o wszystkim powiedzieć dowództwu wojsk, które właśnie zdobyły miasto. Trafia do sturmbannführera. Na jego widok wykrzykuje, że to on zabił Millera. Inga zostaje zastrzelona.

Kloss chce przeszkodzić Ringowi w przekazaniu archiwum. Ring próbuje go zabić, ale mu się to nie udaje. W domu pojawia się Schenk w mundurze sturmbannführera SD. Schenk zabija Ringa. Kiedy chce zabić Elken, zostaje zastrzelony przez Klossa. Kloss i Elken idą nad jezioro. Kloss zdradza swoją prawdziwą tożsamość.

Odcinek 18 — Poszukiwany gruppenführer Wolf (1945)

W lesie zostają rozstrzelani polscy i rosyjscy jeńcy. Nadzorujący akcję oficerowie niemieccy zabijają swoich własnych żołnierzy, którzy rozstrzelali jeńców. Kloss jest adiutantem generała Willmanna, dowódcy obrony miasta. Sytuacja w mieście jest fatalna. Kloss widzi grupę dzieci, które z rozkazu gruppenführera Wolfa mają „walczyć”.

Radio nadaje informację o śmierci Hitlera, co jasno wskazuje na zbliżający się koniec wojny. Generał Willmann rozkazuje Klossowi otoczyć siedzibę Gestapo, gdzie przebywa Wolf, i uniemożliwić mu ucieczkę aż do momentu kiedy do miasta wkroczą Amerykanie. Wraz z wojskami amerykańskimi w mieście pojawiają się kapitanowie Roberts i Karpinski, którzy mają przesłuchać schwytanych oficerów niemieckich i znaleźć zbrodniarzy wojennych, a przede wszystkim Wolfa. Okazuje się jednak, że nikt poza Ohlersem, Fahrenwirstem, Wehrnitzem i Lubowem, którzy nadzorowali rozstrzelanie jeńców, nigdy Wolfa nie widział. Roberts i Karpinski przesłuchują również Klossa.

W obozie przebywa też Brunner. Wraz z Ohlersem, Fahrenwirstem, Wehrnitzem i Lubowem planuje ucieczkę. Wolfa poszukują także Rosjanie. Karpinski ciągle bezskutecznie szuka Wolfa. Kloss podsuwa mu pomysł, który ma wyciągnąć gruppenführera z ukrycia. Ohlers, Fahrenwirst, Wehrnitz, Lubow, Wolf i Kloss mają następnego dnia podjąć próbę ucieczki. Rozmowę Klossa z oficerami podsłuchuje Vogel i o wszystkim donosi Lewisowi. Kloss zostaje zatrzymany i zamknięty w karcerze. Pojawia się Brunner i wyjawia pozostałym, że Kloss jest polskim agentem.

Karpinski uwalnia Klossa. Hans ponownie spotyka się z Ohlersem, Fahrenwirstem, Wehrnitzem i Lubowem. Niestety pojawia się również Brunner i chce zabić Klossa, ale Hans ucieka. Następnego dnia Kloss przyjeżdża do obozu, już jako polski oficer. Żąda wydania Wehrnitza, Ohlersa, Lubowa i Fahrenwirsta, czyli gruppenführera Wolfa.