Program 1
09:00 Teleferie najmłodszych — „Cudaczek” oraz film Telewizji Angielskiej z serii „Fingerbobs” pt. „Dom” (kolor)
10:30 „Polskie drogi” — odc. 4 pt. „Na tropie” — film fabularny prod. polskiej (kolor)
13:05 „Radar” — kronika wojskowa
13:20 Radzimy rolnikom (kolor)
13:30 Obiektyw
13:50 Dziennik Telewizyjny (kolor)
14:00 Studio 8 — Mieszanka firmowa „Studia 8”
14:15 „Autor trasy, Andrzej Dobosz” — reportaż z 39. Samochodowego Rajdu Polski
14:30 Studio 8 — Z wizytą w Teatrze Norwida w Jeleniej Górze
14:40 „Tam, gdzie rośnie czartopłoch” — reportaż
14:55 Gra Don Ellis — program rozrywkowy Andrzeja Wasylewskiego
15:15 „Granice ryzyka” — reportaż (anatomia katastrofy w Łomży)
15:35 „Gigant w wymiarze mikro” — budowniczowie Nowej Huty gośćmi „Studia 8”
15:55 „Może ty, może ja” — śpiewają Karel Zich i Danuta Mizgalska
16:10 Gość Studia 8 — Jerzy Lisowski
18:20 „Nie tylko Paryż” — film dokumentalny Bartosza Janiszewskiego
16.55 Zeszyt polski — kartka z Rudnej
17:05 Z cyklu „Zapisane ósemką” — cz. 2. filmu dokumentalnego pt. „Kolumbowie raz jeszcze”
17:20 „Polskie drogi” — odc. 4 serialu prod. polskiej
18:35 Z cyklu „Gwiazdy, gwiazdki, gwiazdeczki” — Bogusław Mec
19:00 Dobranoc
19:10 „Siódemka”
19:30 Wieczór z Dziennikiem
20:30 „Lata złudzeń” — odc. 4 filmu fabularnego prod. szwajcarsko-francuskiej
21.30 XIII Festiwal Piosenki Żołnierskiej Kołobrzeg ’79 — Konkurs premier
22:30 Dziennik Telewizyjny
22:45 „Ja, Klaudiusz” — odc. 11 pt. „Złudne szczęście” — film fabularny prod. angielskiej. Reż. Herbert Wise. Występują: Derek Jacobi, George Baker, Margaret Tyzack i inni.
23:35 XIII Festiwal Piosenki Żołnierskiej Kołobrzeg ’79 — Konkurs premier
Program 2
16:35 „Janosik” — odc. 9 pt. „Pobór” — film fabularny TP
17:20 „Gdzie diabeł nie może…” — program o tematyce wiejskiej
18:30 Estrada folkloru
19:00 Popołudnie wiedzy i fantazji — reportaż z zakładów kineskopów kolorowych
19:10 Łódzka kronika 35-lecia
19:30 Wieczór z Dziennikiem
20:30 „Na cztery ręce i dwa fortepiany” — recital fortepianowy
21:15 „Czarne słońce” — francuski film fabularny
22:45 Grand Prix — Formuła 1
Warto przeczytać
Polskie drogi – saga o losach Polaków w czasach okupacji
Polskie drogi to opowieść o zwykłych ludziach w niezwykłych czasach. Serial, który poruszył miliony widzów i wciąż uczy, czym jest odwaga i człowieczeństwo.
Wojtek ogląda dziś serial historyczny „Ja, Klaudiusz”
Sobota, 14 lipca 1979 roku. Późny wieczór. Człowiek już powoli myśli o niedzielnym lenistwie, ale jeszcze nie chce się kłaść, bo coś ciekawego leci w telewizji. A tego dnia była emisja angielskiego serialu „Ja, Klaudiusz”, będącego ekranizacją powieści Roberta Gravesa opowiadającej o kulisach władzy w starożytnym Rzymie.
Wojtek zawsze miał słabość do historii antycznej. Dla jednych fascynacja zamkami i husarią, dla Wojtka – togas, senat, intrygi pałacowe i władza absolutna z domieszką trucizny. Serial BBC w reżyserii Herberta Wise’a był więc jak spełnienie marzeń – kawałek Rzymu w odbiorniku Rubin 714, w dodatku bez konieczności wertowania encyklopedii.
Ale największą gratką był polski dubbing. W czasach, kiedy większość zagranicznych produkcji nadawano z lektorem, „Ja, Klaudiusz” otrzymał pełną aktorską wersję dźwiękową zrealizowaną z rozmachem. Roman Wilhelmi, Stanisław Brejdygant, Henryk Talar, Anna Romantowska, Gustaw Lutkiewicz… To było coś więcej niż przekład. To była interpretacja.
Wojtek oglądał ten serial jak zaczarowany. Cezar August, Tyberiusz, Kaligula – postacie, o których Wojtek czytał wcześniej w szkolnych podręcznikach, nagle ożyły. Nie jako suche daty i nazwiska, lecz jako żywi ludzie z ambicjami, słabościami i politycznymi zagrywkami, których nie powstydziłby się żaden działacz partyjny z epoki Gierka. Zresztą, kto wie, może i niektórzy wyciągnęli z tej produkcji nieco więcej wniosków, niż się wydaje…
Co ciekawe, choć serial był angielski, to forma realizacji – teatralna, statyczna, wręcz kameralna – świetnie pasowała do polskich gustów widza przyzwyczajonego raczej do słowa niż spektakularnych efektów. Tu wszystko opierało się na dialogu, napięciu, spojrzeniu. Na aktorstwie, a nie na scenografii.
Tego wieczoru nikt nie kazał Wojtkowi iść spać. Może dlatego, że była sobota, a może dlatego, że mama też się wciągnęła. W końcu kto by nie chciał podejrzeć, jak wyglądała władza absolutna w czasach, kiedy jeszcze nie wymyślono telewizji, ale już znano wszystkie mechanizmy manipulacji.
To właśnie takie wieczory jak ten ukształtowały w Wojtku ciekawość świata. Dziś trudno uwierzyć, że serial o rzymskim cesarzu był jedną z bardziej wyczekiwanych pozycji telewizyjnych PRL-u. Ale tak było. I choć świat się zmienił, sentyment do tamtej formy opowiadania historii – do głosów Wilhelmiego, Romantowskiej, Lutkiewicza – pozostał. Bo w tamtym serialu chodziło nie tylko o Imperium Romanum, ale i o nas.
Dobranoc Państwu. Koniec programu na dziś. Proszę o wyłączenie odbiorników!
