Program 1
08:10 Tydzień na działce
08:40 Piłkarska kadra czeka
08:55 Program dnia
09:00 Kino najmłodszych: „Mała czarownica” — film fabularny prod. CSRS
10:30 Wiadomości
10:40 „Stare, nowe, najnowsze” — program muzyczny
11:40 „Azymut” — program wojskowy
12:10 Wędrówki dalekie i bliskie: „Henry Spencer Moore” — film dokumentalny prod. szwajcarskiej
12:45 „Bariery” — program publicystyczny
13:15 Reportaż z przeszłości
13:40 Jeśli potrafisz, pchaj się na afisz
14:05 Antologia dramatu powszechnego — Michaił Lermontow „Maskarada”
16:15 Losowanie Dużego Lotka
16:25 „Konwój” — Nowy Sącz – Wieliczka
17:15 Teleexpress
17:30 „Pod jednym dachem” (2): „Karp” — serial prod. CSRS
18:15 Gra Stan Getz
18:30 „Butik” — program Grażyny Szcześniak
19:00 Dobranoc
19:10 Z kamerą wśród zwierząt
19:30 Dziennik Telewizyjny
20:00 „Jeździec znikąd” — western prod. USA. Reż. George Stevens. Występują: Alan Ladd, Jean Arthur, Van Heflin, Brandon De Wilde, Jack Palance, Ben Johnson.
21:45 „Tydzień w polityce” — komentuje Karol Szyndzielorz
21:55 XXII Festiwal Piosenki Żołnierskiej Kołobrzeg ’88 — Koncert „Najpiękniejsza z róż”
23:30 Anegdoty teatralne Igora Smiałowskiego
23:35 Wiadomości
23:40 Kino sensacji: „Inspektor Bellamy” — „Miła dziewczyna” — odc. II filmu australijskiego
00:25 Zakończenie programu
Program 2
14:55 Powitanie
15:00 Telewizyjny Koncert Życzeń
15:30 „Akcja O.P.E.N.” — odc. pt. „Środkowa rzeka” — serial prod. francuskiej
16:30 Zbliżenia, czyli to i owo o filmie
17:30 „Spektrum” — program popularnonaukowy
18:00 Kronika (Szczecin, Koszalin, Słupsk i Piła)
18:30 „Spotkanie z kalinką” — teleturniej
19:30 „Galeria 37 milionów” — Krzysztof Nitsch (rzeźbiarz)
20:00 Muzyka plenerowa czyli od Haendla do Straussa
21:00 Sport: Międzynarodowe zawody w skokach przez przeszkody — CSIO — Sopot ’88
21:30 Panorama dnia
21:45 „Lata dwudzieste… lata trzydzieste…” — film prod. polskiej. Reż. Janusz Rzeszewski. Występują: Tomasz Stockinger, Piotr Fronczewski, Krzysztof Kowalewski, Dorota Stalińska, Grażyna Szapołowska, Irena Kwiatkowska, Jan Kobuszewski i inni.
23:30 Wiadomości
Warto przeczytać
Festiwal Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu (1967-1989)
Festiwal Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu – od Trubadurów po Annę German. Propaganda, dorobek artystyczny i dziedzictwo kulturowe.
Wojtek ogląda dziś komedię muzyczną „Lata dwudzieste… lata trzydzieste…”
Niby tylko dwa kanały, a jednak był wybór. I to nie taki z gatunku „albo to, albo zgaś telewizor”, ale prawdziwe telewizyjne rozdroże, które mogło w tamten sobotni wieczór zadecydować o nastroju całej rodziny.
Na „jedynce” Koncert Piosenki Żołnierskiej z Kołobrzegu. Coroczna dawka patriotycznej nuty, oficjalnej scenografii i uśmiechniętych twarzy wykonawców, którzy z mikrofonem w ręku i czerwoną różą przypiętą do munduru śpiewali o ojczyźnie, braterstwie broni i granicach, których trzeba strzec. To był taki festiwal, który bardziej się „odbywał”, niż się go oglądało, zwłaszcza jeśli akurat nie było się fanem marszowych rytmów i militarnego splendoru. Ale dla wielu widzów, szczególnie starszego pokolenia, ten festiwal był stałym punktem lipcowej ramówki. W końcu Kołobrzeg to była tradycja.
Tymczasem na „dwójce” coś zupełnie innego – kolorowa, muzyczna komedia „Lata dwudzieste… lata trzydzieste…” w reżyserii Janusza Rzeszewskiego. Stylizowana na kabaretowy musical, z piosenkami, które wpadały w ucho i scenami, które – choć wciąż PRL-owsko bezpieczne – miały więcej lekkości niż kołobrzeska gala. To był kawałek rozrywki w stylu retro, do którego zwłaszcza ci młodsi mogli usiąść z herbatą z cytryną i uśmiechem, bez poczucia, że oto uczestniczą w czymś ważnym i narodowym.
Ten wieczór doskonale pokazuje, że PRL-owska telewizja mimo ciasnych ram, cenzury i ideologicznych obowiązków potrafiła czasem dać widzowi wybór. Co więcej, ten wybór bywał całkiem znaczący. Bo decyzja między Kołobrzegiem a filmem w stylu teatru rewiowego to nie tylko kwestia wyboru programu. To decyzja: wzruszenie czy rozrywka? Oficjalnie czy z przymrużeniem oka? I choć może dziś wydaje się to śmieszne, to wtedy ten wybór miał wagę. Bo w świecie dwóch kanałów nawet taki subtelny rozkrok między mundurem a kabaretem rewiowym miał znaczenie.
W tamtą sobotę można było zostać na barykadzie z nutą patriotyczną. Albo przenieść się do kabaretu, zamówić wyimaginowane piwo i popatrzeć na roznegliżowane dziewczyny. I wiecie co? Niezależnie od tego, co wybraliście – była to mała telewizyjna wolność.
Dobranoc Państwu. Koniec programu na dziś. Proszę o wyłączenie odbiorników!
