Serial „Wielka miłość Balzaka” w reżyserii Wojciecha Solarza to siedmioodcinkowa opowieść o burzliwym, wieloletnim romansie słynnego pisarza Honoriusza Balzaka z hrabiną Eweliną Hańską. Jest to koprodukcja polsko-francuska, co w tamtych czasach stanowiło rzadkość i wiązało się z licznymi wyzwaniami, również natury pozaartystycznej. Szczególnie trudne okazało się znalezienie aktora do roli Balzaka – musiał nie tylko być do niego łudząco podobny, ale także sprostać aktorsko wymagającej roli.
Akcja serialu rozpoczyna się w 1833 roku, kiedy to mieszkająca w Wierzchowni Ewelina oczarowana twórczością pisarza, wysyła do niego swój pierwszy list. Wkrótce dochodzi do ich spotkania w Szwajcarii, co zapoczątkowuje intensywną korespondencję, wykraczającą poza typową przyjaźń.
Niestety, jeden z tych listów trafia w ręce męża Eweliny, o 25 lat starszego od niej Wacława. Balzak w tym czasie wikła się w równoległy romans z Sarą Guidoni-Visconti. Gdy dowiaduje się o nim Ewelina natychmiast zrywa z pisarzem. Balzak popada w kłopoty finansowe i jest zmuszony pisać kolejne tomy swojej monumentalnej „Komedii ludzkiej”.
W 1841 roku umiera Wacław Hański. Ewelina spotyka się z Balzakiem, jednak odrzuca jego oświadczyny. Dopiero w 1848 roku, gdy Balzak, już ciężko chory, przyjeżdża do jej majątku w Wierzchowni, Ewelina wyraża zgodę na ślub. Pobierają się w 1850 roku, lecz zaledwie kilka miesięcy później Honoriusz de Balzac umiera.
Gatunek
kostiumowy, biograficzny
Reżyseria
Jacqueline Audry, Wojciech Solarz
Scenariusz
Yves Jamiaque, Jerzy Stefan Stawiński
Muzyka
Wojciech Kilar
Zdjęcia
Antoni Wójtowicz
Produkcja
Zespół Filmowy Iluzjon, Telewizja Polska, Eurodis-Telecinex
Rok produkcji
1973
Data premiery
25 marca 1973
W rolach głównych
- Beata Tyszkiewicz (Ewelina Hańska)
- Pierre Meyrand (Honoré de Balzac)
- Zdzisław Mrożewski (Wacław Hański)
- Danièle Ajoret (Laura)
- Renée Faure (matka Balzaka)
- Anouk Ferjac (markiza Maria de Castries)
- Edmund Fetting (książę Schoenberg)
- Elina Labourdette (Laura de Berny)
- Catherine Lery (Henrietta Borel, guwernantka)
- Colette Renard (Luiza Brignol)
- Monika Zalewska (Anna, córka Hańskiej)
- Leszek Teleszyński (Jerzy Mniszech, mąż Anny)
- Halina Kossobudzka (Rozalia Rzewuska, ciotka Eweliny)
- Krzysztof Kowalewski (Théophile Gautier)
- Henryk Machalica (Henryk Knothe)
- Jan Matyjaszkiewicz (August, lokaj Balzaca)
- Krzysztof Wakuliński (Eugeniusz Sue, przyjaciel Balzaca)
- Aleksandra Śląska (hrabina Maria Potocka)
- Ewa Wiśniewska (contessa Sara Guidoni-Visconti)
- Janusz Kłosiński (baron Rotszyld)
- Kazimierz Rudzki (Klemens von Metternich)
- Krzysztof Chamiec (książę von Szwarzenberg)
Czas trwania odcinka
51-59 minut
Liczba odcinków
7
Odcinek 1 — Nadzieje i upokorzenia
Ewelina Hańska, a właściwie Ewelina Konstancja Wiktoria z Rzewuskich, żyje w majątku Wierzchownia na Ukrainie. Jej mąż jest od niej o 25 lat starszy. Ewelina jest wielbicielką twórczości Honoriusza Balzaka i postanawia napisać do niego list, w którym wyraża swój zachwyt. W tym samym czasie w Paryżu, 33-letni Balzak, już sławny pisarz, zmaga się z problemami finansowymi spowodowanymi życiem ponad stan. Aby wyruszyć do Szwajcarii, pożycza pieniądze od matki i siostry. Do Szwajcarii udaje się również Hańska wraz z mężem i córką.
Odcinek 2 — Cudzoziemka
Honoriusz Balzak i Ewelina Hańska spotykają się w Szwajcarii. Balzak jest pod ogromnym wrażeniem urody oraz osobowości polskiej damy i składa jej pierwsze miłosne wyznania. Po powrocie do Paryża pisarz zaczyna do niej wysyłać namiętne listy. Niestety, jeden z nich trafia w ręce męża Eweliny.
Odcinek 3 — Contessa
Balzak ponownie udaje się do Szwajcarii, tym razem na święta Bożego Narodzenia. W styczniu 1834 roku on i Ewelina zostają kochankami. Mimo tego związku słynny pisarz nawiązuje w Paryżu romans z piękną contessą Sarą Guidoni-Visconti. Dodatkowo, Balzak zostaje wtrącony do więzienia za odmowę odbycia służby wojskowej.
Odcinek 4 — Komedia ludzka
Balzak odzyskuje wolność dzięki interwencji jednej z jego przyjaciółek. Tymczasem do Eweliny Hańskiej docierają wieści o romansie jej kochanka z contessą, co prowadzi do zerwania ich relacji podczas spotkania w Wiedniu. Na domiar złego, również contessa, po spłaceniu długów Balzaka, postanawia z nim zerwać. Na szczęście dla pisarza, wydawcy podejmują decyzję o rozpoczęciu druku „Komedii ludzkiej”.
Odcinek 5 — Spotkanie w Sankt – Petersburgu
Balzak jest pochłonięty ciężką pracą nad swoim monumentalnym dziełem literackim. W 1841 roku umiera mąż Eweliny, Wacław Hański. Po ośmiu latach rozłąki Ewelina Hańska spotyka się z Balzakiem w Petersburgu, jednak odmawia zgody na małżeństwo.
Odcinek 6 — Linoskoczki
W okresie między spotkaniami w Petersburgu i następnym w Dreźnie Balzak napisał aż 18 powieści, co jednak nie pomogło mu wyjść z długów. Anna, córka Eweliny, wychodzi za mąż za Jerzego Mniszcha. Balzak zaprasza młodych do Paryża. Tam Ewelina w końcu zgadza się na ślub z Honoriuszem. Jedyne, czego potrzebują, to zgoda cara.
Sytuacja komplikuje się, gdy zazdrosna przyjaciółka Balzaka kradnie listy, w których Ewelina przyznaje się do ciąży i urodzenia martwego dziecka. Balzak odkupuje i pali listy, jednak zraniona do głębi Hańska wyjeżdża z powrotem do Wierzchowni.
Odcinek 7 — Wyzwolony
Jest rok 1847. Samotny i wyniszczony chorobą Balzak wyrusza w podróż do Wierzchowni. Na krótko zatrzymuje się w Paryżu, gdzie jest świadkiem Rewolucji Lutowej 1848 roku, a następnie trafia do majątku Hańskiej. Ewelina zdaje sobie sprawę z beznadziejnego stanu zdrowia pisarza i w końcu zgadza się na ślub. Małżonkowie wyjeżdżają do Paryża, gdzie zaledwie pięć miesięcy po ślubie Balzak umiera.







