Lato leśnych ludzi

Serial „Lato leśnych ludzi” to urzekająca opowieść, której największym atutem są znakomite zdjęcia, prezentujące dziką, nieskażoną polską przyrodę oraz jej bogatą faunę i florę. Scenariusz serialu, choć jego akcja została przeniesiona w bliższe widzowi lata 80., bazuje na książce Marii Rodziewiczówny z 1920 roku. Głównym bohaterem serialu jest kilkunastoletni chłopiec, typowy mieszczuch, który spędza letnie wakacje z dala od wielkomiejskiego zgiełku, w położonej w kompletnej głuszy leśniczówce. To właśnie tam, dzięki nowym przyjaciołom, poznaje piękno polskiej przyrody, odkrywa nowe wartości i przeistacza się w prawdziwego miłośnika lasu.

Odcinek 1 — Gość

Młody chłopak, klasyczny mieszczuch, wysiada z autobusu PKS na opustoszałej drodze, Ubrany jest w jasny garnitur i kapelusz. Ma dużą torbę, rakietki do badmintona i aparat fotograficzny. Czeka na niego „Rosomak”, który zabiera chłopca do oddalonej o kilkanaście kilometrów leśniczówki. Ze względu na ciągłe pytania chłopca „Co to?”, Rosomak nadaje mu przezwisko „Coto”. Chłopiec ma spędzić wakacje w leśniczówce pod opieką leśniczego Januszko, dawnego kolegi dziadka z czasów wojny. Zamiast leśniczego, chłopiec poznaje „Żurawia” i „Panterę”. Początkowo wszystko wydaje się chłopakowi obce i przerażające, a pierwsza noc jest koszmarem. Nazajutrz chłopak poznaje bliżej swoich współlokatorów, którzy przyjęli imiona bohaterów swojej ulubionej książki „Lato leśnych ludzi”. Mieszczuch szybko przełamuje pierwsze lody i zdobywa ich sympatię.

Odcinek 2 — Strefa ciszy

Z typowego mieszczucha „Coto” stopniowo przeistacza się on w prawdziwego leśnego człowieka, zgłębiając tajniki życia zwierząt i zdobywając nowe umiejętności. Zyskuje również sympatię i zaufanie starszych kompanów, którzy przyjmują go do swojej drużyny jako „Rekruta”. Spokój mieszkańców lasu zostaje zakłócony przez grupę motocyklistów. Ich stalowe rumaki powodują potworny hałas, płosząc zwierzęta i siejąc spustoszenie w okolicach leśniczówki. Nieodpowiedzialni intruzi kradną mleko, miód z uli i ogołacają grządki z marchewką, po czym rozbijają obóz w samym sercu puszczy. „Coto” poznaje Justynę, dziewczynę w swoim wieku, która niedawno przyjechała w te okolice i ma spotkać się z leśniczym, panem Januszko, w „Czarnym Brodzie”. Chłopiec przeżywa również niebezpieczną przygodę pod wodą, wplątując się w sieci, jednak na szczęście wszystko kończy się pomyślnie. Po kilku dniach ma wreszcie okazję poznać pana Januszko, o którym tyle opowiadał mu dziadek.

Odcinek 3 — Kwiat paproci

„Coto” i Justyna spędzają wspólnie czas eksplorując leśne ostępy. Chłopiec z zapałem pokazuje dziewczynie uroki puszczy, przybliżając jej życie zwierząt i piękno otaczającej ich przyrody. Między młodymi ludźmi rozkwita przyjaźń, która stopniowo przeradza się w młodzieńczą miłość. Niespodziewanie spokój zakłóca groźny pożar, który zaczyna ogarniać coraz większe połacie puszczy, stwarzając poważne zagrożenie. W obliczu niebezpieczeństwa „Coto” ratuje Justynę z opresji, zyskując tym samym jej wdzięczność i jeszcze większą sympatię.

Odcinek 4 — W obronie puszczy

Trwa szacowanie straty w drzewostanie zwierzynie po pożarze. Dodatkowo, spokój leśniczego Januszki i „leśnych ludzi” zakłócają grasujący w okolicy kłusownicy. Ci przestępcy w bestialski sposób niszczą populację bobrów i wyławiają z jeziora węgorze przy użyciu prądu, ze względu na duży popyt na te ryby. Wędzą ryby w prowizorycznych wędzarniach i sprzedają z wysokim zyskiem. „Coto” pomaga swoim kompanom w tropieniu kłusowników. Okazuje się, że w cały proceder zamieszani są nowi znajomi matki Justyny, którzy udają filmowców.

„Coto” i Justyna postanawiają na własną rękę tropić przestępców, próbując ich przyłapać na gorącym uczynku. Gdy Justyna przypadkowo odkrywa, z kim zadaje się jej matka, przeżywa szok. Ucieka w głąb lasu i grzęźnie na bagnach. Wyczerpaną dziewczynę odnajduje „Coto”, który ofiarnie spieszy jej na ratunek. Walczy resztkami sił, by ją uratować. Na szczęście, o świcie nadchodzi długo oczekiwana pomoc. Justyna zostaje natychmiast przewieziona do szpitala, a jej życiu nie zagraża już niebezpieczeństwo.

Odcinek 5 — Legenda

Wakacje dobiegają końca, a „Coto” musi wkrótce opuścić swoich leśnych przyjaciół. Przez to lato wiele się nauczył, poznał zupełnie inny świat i pokochał przyrodę. Jednak przed powrotem do miasta „Coto” postanawia poddać się próbie przetrwania. Samotnie wyrusza w głąb puszczy, by odnaleźć grób legendarnego Odrowąża, dowódcy partyzanckiego oddziału z czasów II wojny światowej. Od dawna krążą plotki o ukrytym tam ogromnym skarbie Odrowąża, który wielu śmiałków bezskutecznie próbowało odnaleźć, często tracąc zdrowie, a nawet życie.

Chłopiec z mapą z zaznaczonymi tajemniczymi miejscami, którą dostał od Jaśka, wnuka leśniczego, przedziera. Przedzierając się przez puszczę spotyka stado żubrów, a także zostaje zaatakowany przez kłusowników, którzy również poszukują legendarnego skarbu. Na szczęście, przyjaciele ratują „Coto” z opresji.

„Coto” bierze udział w corocznym spotkaniu kombatantów oddziału partyzanckiego i ze zdumieniem dowiaduje się, że ich słynny dowódca Odrowąż żyje. Okazuje się, że jest nim jego własny dziadek, który co roku w puszczy organizuje zjazd kombatantów, by wspólnie uczcić pamięć poległych i przywołać wspomnienia.

Dla „Coto” były to najpiękniejsze wakacje w życiu. Dzięki „leśnym ludziom” odkrył piękno przyrody, pokochał puszczę i dzikie zwierzęta. Jest dumny, że mógł spędzić wśród nich lato i przeżyć tak wspaniałą przygodę.