Dom

Serial opowiada o losach mieszkańców kamienicy przy ul. Złotej w Warszawie. W tle widzimy ważne wydarzenia historyczne od 1945 do 1980 roku.

Serial „Dom” to porywająca saga opowiadająca o losach mieszkańców kamienicy przy ulicy Złotej w Warszawie. Przez dekady śledzimy ich życie, codzienne zmagania, radości i tragedie, które nierozerwalnie splatają się z burzliwymi wydarzeniami historycznymi związanymi z odbudową zrujnowanej stolicy i dynamiczną, często dramatyczną, sytuacją polityczną powojennej Polski.

Od pierwszych dni po wyzwoleniu, gdy bohaterowie wracają do zniszczonego miasta, poprzez okres stalinizmu, odwilży, aż po lata siedemdziesiąte i początki rodzącej się opozycji, „Dom” staje się świadectwem przemian społecznych, obyczajowych i politycznych. Na tle wielkiej historii rozgrywają się intymne dramaty poszczególnych rodzin – Talarów, Lawinów, Stroynowskich, Wrotków czy Jasińskich – które starają się na nowo odnaleźć swoje miejsce w nowej rzeczywistości. Ich losy są zwierciadłem losów całego narodu, próbującego podnieść się z ruin i zbudować nową przyszłość.

Gatunek

obyczajowy, historyczny

Reżyseria

Jan Łomnicki

Scenariusz

Jerzy Janicki, Andrzej Mularczyk

Muzyka

Waldemar Kazanecki, Piotr Hertel

Zdjęcia

Bogusław Lambach

Produkcja

Zespół Filmowy Iluzjon, Zespół Filmowy Kadr

Rok produkcji

1980-2000

Data premiery

16 stycznia 1981

W rolach głównych

  • Tomasz Borkowy (Andrzej Talar)
  • Jolanta Żółkowska (Basia Lawinówna-Talar-Zbożna)
  • Halina Rowicka (Ewa Talar)
  • Tomasz Mędrzak (Leszek Talar)
  • Wacław Kowalski (Ryszard Popiołek)

Czas trwania odcinka

78-97 minut

Liczba odcinków

25

Odcinek 1 — Co ty tu robisz, człowieku?

Rok produkcji – 1980

Wiosną 1945 roku trwa jeszcze wojna, ale mieszkańcy Warszawy wracają do swoich domów. Do stolicy trafia również osiemnastoletni Andrzej Talar. Były partyzant i ochotnik Wojska Polskiego, próbował nawiązać kontakt ze swoim oddziałem leśnym, który jeszcze się nie ujawnił. Oskarżony o dezercję przez przełożonych i o zdradę przez dawnych towarzyszy, ucieka do Warszawy, licząc na pomoc wpływowego dygnitarza, któremu jego rodzina uratowała życie podczas okupacji.

W drodze do Warszawy Andrzej poznaje Basię Lawinównę, która jako pierwsza z rodziny wraca do zrujnowanego mieszkania przy ulicy Złotej. Wraz z nią do domu przybywają inni lokatorzy, z których niemal każdy niesie ze sobą tragiczne wojenne doświadczenia. Doktor Kazanowicz wrócił z obozu z urazem psychicznym, rodzina Jasińskich cierpi po zgwałceniu córki podczas powstania, a dentysta Leopold Lawina stracił rękę i nie może wykonywać zawodu.

W tle pierwszych prób odbudowy życia w starym domu, wzajemnych relacji, poglądów, starć i konfliktów między lokatorami, rozwija się uczucie Andrzeja do Basi. Dziewczyna wciąż czeka jednak na powrót Łukasza, młodego powstańca-poety, po którym wszelki ślad zaginął. Mimo gruzów i powojennej biedy, ludzie powoli otrząsają się z wojennego pyłu. Jedynie Andrzej Talar nie potrafi odnaleźć się w nowej, nieznanej mu rzeczywistości.

Odcinek 2 — Zapomnij o mnie

Rok produkcji – 1980

Basia Lawinówna wciąż intensywnie poszukuje Łukasza. Po aresztowaniu matki stosunek Basi do Andrzeja Talara staje się jeszcze bardziej pogardliwy i wrogi. Mimo to, interwencja Andrzeja okazuje się kluczowa i doprowadza do zwolnienia pani Lawinowej.

W kamienicy przy ulicy Złotej przybywa nowych lokatorów, co nieuchronnie prowadzi do narodzin kolejnych konfliktów. Jednak codzienne wyzwania i problemy sprawiają, że nowi i starzy mieszkańcy zaczynają się jednoczyć. Życie toczy się wartko, a wspólne doświadczenia budują nową społeczność w zrujnowanej Warszawie.

Odcinek 3 — Warkocze naszych dziewcząt będą białe

Rok produkcji – 1980

Andrzej Talar rozpoczyna studia na Politechnice. Jego uczciwość i prostolinijność, choć godne podziwu, często stają się źródłem problemów, ale Andrzej nie poddaje się i konsekwentnie dąży do celu. Nie ustaje również w staraniach o względy Basi Lawinówny. Widząc narastającą tęsknotę Basi za zaginionym Łukaszem, Andrzej podejmuje dramatyczną decyzję, aby utwierdzić ją w przekonaniu, że Łukasz nie żyje. Niestety, skutki tej interwencji są fatalne – Basia załamuje się i próbuje popełnić samobójstwo.

W międzyczasie, pan Popiołek, dozorca domu przy ulicy Złotej, staje na straży interesów mieszkańców. Chroni ich przed natarczywością Komisji Lokalowej i nadzoruje remont kamienicy. Jego działania przyczyniają się do większej konsolidacji i zacieśnienia więzi między lokatorami.

Odcinek 4 — A jeszcze wczoraj było wesele

Rok produkcji – 1980

Depresja Basi nie daje spokoju Andrzejowi, który czuje się winny jej nieszczęścia. Dodatkowo, powracają dawne sprawy, gdy jego były dowódca z lasu, Wiktor, odnajduje go w Warszawie. Z opresji ratują Andrzeja wybory i ogłoszona amnestia. Mimo to, konflikt z Basią trwa. Nawet przyznanie się Andrzeja do winy nie poprawia sytuacji, a on sam doświadcza wielu upokorzeń z jej strony.

W rodzinie Bawolików następuje pojednanie. Tolek Pocięgło, inwalida wojenny, walczy ze swoją ułomnością, motywowany rosnącą sympatią do Lidki. Pomaga mu w tym Lang, syn starosty i młody medyk, który wrócił do kamienicy i zamieszkał w swoim mieszkaniu zajętym przez Jasińskich. Dzięki wsparciu Langa, Tolek uczy się chodzić bez kul. To wydarzenie prowadzi do ślubu Tolka z Lidką, a on daje swoje nazwisko jej dziecku.

Niestety, radość trwa krótko. Dzień po ślubie Tolek Pocięgło ginie podczas rozbiórki sąsiednich ruin. Ten smutny nastrój pogłębia dziwne zachowanie doktora Kazanowicza, którego uraz psychiczny po przeżyciach obozowych pcha do samodzielnego rozliczenia się z przeszłością. Nie uznaje sądów ani władzy, pragnie sam wymierzyć sprawiedliwość temu potwornemu światu.

Odcinek 5 — Ponad 200 czwartków

Rok produkcji – 1980

Basia Lawinówna przebywa w szpitalu w Otwocku. Andrzej Talar odwiedza ją regularnie w każdy czwartek. Choroba łagodzi konflikt między nimi, prowadząc do pełnego pojednania. Andrzej wykorzystuje ten moment, aby oświadczyć się Basi. W trakcie przygotowań do ślubu Andrzeja dopadają kolejne problemy. Będąc potajemnie w Sierpuchowie, staje się świadkiem zabójstwa ZWM-owca, o które niesłusznie oskarżony zostaje Wiktor, jego były dowódca z lasu. Andrzej bezskutecznie próbuje go ratować. Kolejne zagrożenie pojawia się ze strony porucznika Ciećwierza, dowódcy Andrzeja z wojska, który przebywa w tym samym sanatorium co Basia. Ciećwierz został zdegradowany za dezercję Andrzeja i zachorował na płuca, a teraz szuka zemsty.

W domu Lawinów, gdzie Andrzej zamieszkał, pojawiają się nowe konflikty wraz z przyjazdem jego brata Bronka. Bronek, członek brygady Służby Polsce, budującej trasę W-Z w Warszawie, przeżywa fascynację stolicą. Wyrwany ze środowiska wiejskiego „używa życia” i pokazuje, na co go stać, zdobywając sławę jako bohater pracy socjalistycznej. Andrzej i Bronek popadają w konflikt. Jednak miłość Basi wynagradza Andrzejowi wszelkie zmagania, a ich związek zostaje uwieńczony ślubem. Rozpoczynają się dni pełne radości dla młodej pary. Niestety, szczęście rodziców Basi trwa krótko – nadchodzi wiadomość z Kanady, że Łukasz żyje.

Odcinek 6 — Nosić swoją skórę

Rok produkcji – 1980

Andrzej i Basia cieszą się pierwszymi miesiącami małżeństwa, nieświadomi wewnętrznych rozterek, jakie przeżywają państwo Lawinowie w związku z listami, które przychodzą od Łukasza z Kanady. Andrzej popada w konflikt z uczelnianą organizacją ZMP, a także martwi się trybem życia swojego brata Bronka. Mimo tego Andrzej kończy studia i otrzymuje upragniony dyplom inżyniera. Niestety, życie Bronka przypomina staczanie się po równi pochyłej – dawny bohater pracy socjalistycznej, teraz zapijaczony i wykolejony, ginie tragicznie. Leszek, najmłodszy z braci Talarów obwinia Andrzeja o jego śmierć. Dodatkowo, propagandowa szopka urządzona przez szefów organizacji młodzieżowej podczas pogrzebu Bronka pogłębia rozdźwięk w rodzinie Talarów.

Osobiste konflikty i kłopoty nie pozwalają Andrzejowi w pełni cieszyć się sukcesami w fabryce, gdzie właśnie uruchomiono produkcję pierwszego samochodu marki Warszawa.

Odcinek 7 — Zażalenie do Pana Boga

Rok produkcji – 1980

Przyjazd Łukasza z Kanady całkowicie burzy spokój Andrzeja i Basi, a ich małżeństwo przechodzi poważny kryzys. Nawet zawodowe sukcesy Andrzeja Talara związane z uruchomieniem produkcji nowego samochodu marki Syrena, nie cieszą go w obliczu problemów osobistych. Dodatkowo, nasila się jego konflikt z ojcem i młodszym bratem. Nie znajdując oparcia w rodzinie Andrzej pozostaje sam ze swoimi kłopotami, choć nadal wierzy, że uda mu się odzyskać Basię.

Dozorca Popiołek nie może pogodzić się z decyzją syna, który postanowił wstąpić do Milicji Obywatelskiej. Ideowy komunista Jasiński boleje nad śmiercią Stalina. Z kolei doktor Lang popada w konflikt z partią i ma kłopoty w pracy. Mimo to, jego życie prywatne zaczyna układać się pomyślniej – jego przyjaźń z Lidką stopniowo przeradza się w miłość.

W małżeństwie Talarów dochodzi do rozstania – Basia obwinia Andrzeja o to, że przyczynił się do aresztowania Łukasza.

Odcinek 8 — Jak się łowi dzikie ptaki

Rok produkcji – 1982

Andrzej Talar wraca z praktyki odbywanej w Związku Radzieckim. W domu czeka na niego wezwanie od adwokata prowadzącego sprawę rozwodową. Spotkanie z Basią rozwiewa wszelkie nadzieje Andrzeja na odbudowanie ich wspólnego życia. Serię osobistych nieszczęść dopełnia ciężka choroba jego ojca.

W międzyczasie, doktor Lang podejmuje decyzję o rozwodzie z Lidką. Doktor Kazanecki decyduje się na bolesne rozstanie ze swoim zniedołężniałym psem. Na tle tych dramatycznych wydarzeń, jedynie Henio Lermaszewski radzi sobie doskonale, prosperując dzięki różnego rodzaju interesom.

Odcinek 9 — Po obu stronach muru

Rok produkcji – 1982

Jadźka, siostra Wiktora, przynosi z więzienia wstrząsającą wiadomość: Łukasz i Wiktor są przekonani, że zostali aresztowani z „poręki” Andrzeja. To niesłuszne oskarżenie całkowicie go załamuje. W przetrwaniu tych trudnych chwil pomaga mu zakochana w nim Ewa.

Tymczasem doktor Kazanowicz, nie mogąc dłużej patrzeć na cierpienia swojego psa, strzela do niego. Milicja szybko udowadnia, że z tego samego pistoletu został wcześniej zastrzelony były kapo obozu koncentracyjnego, Erwin Szulc. Mieszkańcy kamienicy przy ulicy Złotej organizują obronę doktora. Dzięki skutecznym działaniom mecenasa, który jest byłym więźniem obozu, Kazanowicz zostaje uniewinniony i może wrócić do domu.

Odcinek 10 — Nie przesadza się starych drzew

Rok produkcji – 1982

Andrzej i Ewa są już małżeństwem od kilku lat, a w ich rodzinie pojawia się drugi syn. Po śmierci starego Talara, matka Andrzeja sprzedaje gospodarstwo i przenosi się do Warszawy, by zamieszkać z synem. Ewa, choć nie może otwarcie się sprzeciwić, często daje wyraz swojemu niezadowoleniu z tego powodu. Wreszcie, tuż przed zaplanowanym eleganckim przyjęciem, Ewa prosi teściową, aby na ten czas wyniosła się z domu. Staruszka znika bez wieści, co budzi oburzenie Andrzeja i prowadzi do poważnego rozdźwięku między małżonkami. Do problemów rodzinnych Andrzeja Talara dochodzą także kłopoty w pracy.

Odcinek 11 — Jedenaste: nie wychylaj się

Rok produkcji – 1982

W kamienicy przy ulicy Złotej pojawia się pierwszy telewizor, którego szczęśliwymi posiadaczami zostają Wrotkowie.

Tymczasem Andrzej i Wiktor planują postawić na cmentarzu w Sierpuchowie pomnik upamiętniający walkę i śmierć ich przyjaciół z Armii Krajowej. Wszystkim zmaganiom towarzyszy z kamerą Wrotek, który, będąc już samodzielnym realizatorem, pracuje nad swoim pierwszym filmem zatytułowanym „Apel cieni”. Niestety, cenzura dokonała w filmie drastycznych cięć.

W rodzinie Talarów trwa rywalizacja między dwoma braćmi, Andrzejem i Leszkiem, o to, u którego z nich zamieszka matka. Leszek decyduje się na fikcyjny ślub, aby zdobyć własne mieszkanie.

Odcinek 12 — Kto dziś tak umie kochać

Rok produkcji – 1987

Andrzej i Leszek Talarowie wciąż nie mogą dojść do porozumienia. Dzielą ich zadawnione urazy i wzajemny żal. Tymczasem żona dozorcy domu przy ulicy Złotej odchodzi z tego świata. Pan Popiołek i pani Talarowa postanawiają resztę życia spędzić razem. Łączy ich samotność oraz rozgoryczenie, że ich dzieci poszły zupełnie innymi drogami i nie rozumieją potrzeb rodziców. Po ślubie cywilnym rozpoczynają się przygotowania do ceremonii kościelnej, jednak los krzyżuje wszystkie plany.

Leszek Talar przegrywa na wyścigach, a następnie rozbija syrenkę, którą matka wygrała na książeczkę PKO. Jego życie gmatwa się coraz bardziej. Przyszłość wszystkich lokatorów domu przy ulicy Złotej staje się niepewna – ich kamienica została przeznaczona do wyburzenia.

Odcinek 13 — Coś się kończy, coś się zaczyna

Rok produkcji – 1996

Jest rok 1968. W kamienicy przy ulicy Złotej nowe, prymitywne porządki zaprowadza dozorca Prokop. Zaszczuty przez niego doktor Kazanowicz wyskakuje przez okno i ginie tragicznie.

Podczas studenckich demonstracji, które wybuchają po zdjęciu z afisza „Dziadów”, do aresztu trafiają Gosia i Mietek. Zostają jednak wypuszczeni dzięki interwencji Gienka Popiołka, który kieruje akcją milicji. Tego samego dnia usunięty z uczelni za działalność polityczną Łukasz Zbożny dowiaduje się, że będzie ojcem.

Odcinek 14 — Ta mała wiolonczelistka

Rok produkcji – 1996

Wiosną 1969 roku na poligonie wojskowym trwają ćwiczenia dla żołnierzy-studentów, wśród których jest Mietek. Z trudem znosi on chamstwo i szykany ze strony przełożonych. Niedługo potem do jednostki przyjeżdża Gosia, która załatwia mu przepustkę. Młodzi mają dla siebie tylko kilka godzin, które spędzają, oddając się miłości w starej opuszczonej dzwonnicy.

Tymczasem Basia prosi Andrzeja, by wykorzystał swoją dawną znajomość z pułkownikiem Poznańskim i wstawił się za Łukaszem Zbrożnym, który został wyrzucony z pracy. Niestety, Poznański, będąc Żydem z pochodzenia, sam utracił wpływy i musi uciekać z Polski. Na Dworcu Gdańskim Andrzej, Ewa i Leszek żegnają odjeżdżających Poznańskich. Gdy pociąg już rusza, na peron wbiega zdyszana Basia, będąca w zaawansowanej ciąży. Bliska omdlenia, osuwa się na ławkę. Zatroskany Andrzej odwozi ją do domu, co wywołuje wybuch zazdrości u Ewy. Po powrocie do mieszkania Ewa zaczyna pakować walizki. Widząc to, Leszek grozi, że jeśli Ewa wyjedzie, jej mąż dowie się o ich wspólnie spędzonej nocy.

Odcinek 15 — Długa księżycowa noc

Rok produkcji – 1996

Andrzej ponownie zawozi Ulę do szpitala w Konstancinie. Tym razem dziewczyna zdobywa się na odwagę i wchodzi do sali Leszka. Początkowe wzburzenie po obu stronach mija, a między młodymi nawiązuje się nić porozumienia.

Tymczasem u Stroynowskich panuje bieda. Lekcje gry na fortepianie, których udziela Martyna, nie wystarczają na utrzymanie rodziny. Aby załatać domowy budżet Alfred postanawia sprzedać kolejny obraz z familijnej kolekcji. W sklepie „Desa”, gdzie dorabia jako rzeczoznawca, płótno kupują wysocy funkcjonariusze MSZ. Jeden z nich proponuje Stroynowskiemu posadę doradcy do spraw protokołu dyplomatycznego, jednak Alfred zdecydowanie odmawia.

Zbliżają się święta Bożego Narodzenia, a mieszkańcy kamienicy szykują się do wieczerzy wigilijnej. Andrzej po raz kolejny zawozi Ulę do Leszka. Ich dawne uczucie powoli odżywa, a Leszkowi wraca ochota do życia. Ula postanawia skończyć z piciem.

Odcinek 16 — Przed miłością nie uciekniesz

Rok produkcji – 1996

Do Warszawy przyjeżdża Danusia, chrzestna córka Andrzeja, by zdawać na Uniwersytet Warszawski. Przed kamienicą omal nie wpada pod koła ciężarówki Henia Lermaszewskiego. Następnego dnia Danusia, zamiast na egzamin, udaje się na film z Danielem Olbrychskim, w którym jest śmiertelnie zakochana. Udaje jej się nawet dostać do teatralnej garderoby aktora. Zaskoczonemu gwiazdorowi wyznaje miłość, dodając, że jest gotowa na wszystko. Olbrychski daje jej autograf i grzecznie wyprasza z garderoby. Dziewczyna jednak nie daje za wygraną. Wkrótce Andrzej znajduje w pokoju chrześnicy zdjęcie aktora z autografem. Wsiada do samochodu i jedzie pod teatr. Na widok Danusi wychodzącej z Olbrychskim rzuca się na zaskoczonego aktora z pięściami.

Tymczasem w rodzinie Wrotków wybucha kryzys. Rajmund dowiaduje się o wstąpieniu Haliny do partii. Rozsierdzony oświadcza żonie, że się rozwodzi, po czym wyjeżdża do Gdańska, aby kręcić film o żonach marynarzy. Wkrótce po jego przyjeździe na Wybrzeżu wybucha strajk stoczniowców.

Odcinek 17 — Komu gra ta orkiestra

Rok produkcji – 1997

Po rocznym pobycie w więzieniu Mietek Pocięgło wychodzi na wolność i rozpoczyna gorączkowe poszukiwania Gosi. Przypadkiem dowiaduje się, że jego dawna ukochana wyszła za mąż. Równie niepowodzeniem kończą się jego próby znalezienia pracy. W końcu Mietek dostaje posadę dzięki życzliwości Henia Lermaszewskiego.

Tymczasem w FSO dochodzi do niebezpiecznego wypadku, którego świadkami są Andrzej i Korn. Wspólnie piszą petycję dotyczącą fatalnych warunków BHP i udają się z nią do Kuźniaka, który jednak wyrzuca ich z gabinetu. Zdenerwowany Andrzej postanawia udać się wyżej, odwiedzając najpierw Komitet Dzielnicowy, a potem Wojewódzki PZPR. Niestety, skutki jego wizyty są przeciwne do zamierzonych.

Martyna Stroynowska nie ustaje w poszukiwaniach zaginionej siostry-bliźniaczki. W podwarszawskim domu starców odwiedza koleżankę swojej matki. Poznaje tam Adama, który zajmuje się fotografowaniem starych ludzi. Mężczyzna pokazuje Martynie rękopis wspomnień leśniczego Sochejki. Przewija się w nich wątek małej dziewczynki zesłanej do domu dziecka w Rosji, co staje się dla Martyny potencjalnym nowym tropem.

Odcinek 18 — Trzecie kłamstwo

Rok produkcji – 1997

Henio Lermaszewski otwiera swój kolejny interes – tym razem jest to automatyczna myjnia samochodowa. Niestety, instalację hydrauliczną w nowym przedsiębiorstwie zakłada Prokop, co jak można się spodziewać, ma fatalne następstwa.

Tymczasem Andrzej Talar zostaje wysłany na Targi Poznańskie, gdzie ma zorganizować ekspozycję FSO. Towarzyszy mu Nika, młoda plastyczka, odpowiedzialna za wizualno-estetyczną stronę wystawy. Szybko okazuje się, że oboje są zupełnie różni. Andrzej jest zasadniczy i systematyczny, podczas gdy Nika jest prowokująca i pełna fantazji. Pomimo ostrych kłótni z dziewczyną, Talar jeszcze długo po zakończeniu targów nie może o niej zapomnieć.

Rajmunda Wrotka odwiedza przedstawiciel stoczniowców z Gdańska, przypominając mu o obietnicy opublikowania materiałów, które nakręcił na Wybrzeżu w grudniu 1970 roku. Nękany wyrzutami sumienia Wrotek postanawia wykraść taśmę z archiwum.

Odcinek 19 — Jestem dla ciebie niedzielą

Rok produkcji – 1997

Służba Bezpieczeństwa prowadzi intensywne śledztwo w sprawie przemycenia na Zachód materiałów filmowych dotyczących wydarzeń z grudnia 1970 roku. Przesłuchani zostają Prokop, Halina oraz pracownicy WFD. Montażystka Lusia, jako jedyna posiadająca klucze do archiwum, traci pracę. Wrotek dowiaduje się o wszystkim, odnajduje pokrzywdzoną i obiecuje, że przyzna się do winy.

Romans Andrzeja i Niki kwitnie, jednak dziewczynie to nie wystarcza. Talar obiecuje jej, że opuści żonę i zamieszka z nią w nowym mieszkaniu. Zmienia jednak swoje plany, gdy dowiaduje się, że Ewa ma raka piersi i musi być operowana.

W przeludnionym mieszkaniu Bawolików zjawia się Świder, dawny kolega Kostka, a obecnie działacz sportowy. Próbuje przekupić Bawolika, by ten „wydrukował” mecz. Kostek odmawia, ale Teresa, w tajemnicy przed mężem, dzwoni do Świdra z wiadomością, że jej małżonek przemyślał sprawę i zmienił zdanie.

Odcinek 20 — Powrót z dalekiej podróży

Rok produkcji – 1997

Po udanej operacji piersi Ewa wraca do domu. Jej matka namawia ją, by wyjechała do Szwecji na rehabilitację, jednak Talarowie nie mają na to pieniędzy. Jakby przeczuwając nadchodzący koniec, Ewa zaczyna gwałtownie i łapczywie korzystać z życia.

Stroynowskich odwiedza naukowiec z Moskwy, który przywozi list od Klary. Alfred z Beatą postanawiają ukryć pismo przed Martyną. Adam Rygier zgłasza jedną ze swoich prac na wystawę fotograficzną, lecz cenzura zakazuje jej udostępnienia publiczności. Rozgoryczony Adam postanawia rzucić wszystko i zaszyć się w leśniczówce.

Tymczasem z Londynu przylatuje Szczepan, brat Tolka, tragicznie zmarłego męża Lidki Jasińskiej. Na lotnisku zamawia taksówkę i każe się wieźć na wschodnią granicę Polski. Tam długo stoi i patrzy w stronę ukochanego rodzinnego Lwowa. Po powrocie do stolicy rozpoczyna poszukiwania kandydatki na żonę. Z bukietem czerwonych róż odwiedza dawną sympatię z liceum. Jednak gdy dowiaduje się, że była żoną stalinowskiego prokuratora wojskowego, nie może powstrzymać gniewu i opuszcza mieszkanie.

W kraju rozpoczynają się robotnicze protesty w Radomiu i Ursusie. Rząd odwołuje podwyżkę cen. Na terenie FSO Kuźniak organizuje masówkę. Składa też Andrzejowi propozycję nie do odrzucenia: jeśli Talar przeczyta oświadczenie popierające politykę partii, jego żona pojedzie do Szwecji na leczenie.

Odcinek 21 — Naiwne pytania

Rok produkcji – 2000

Rok 1977. W mieszkaniu Jasińskich odbywa się wesele Lidki i Szczepana. Tymczasem taksówkę po zmarłym starym Lermaszewskim dziedziczy wuj Henia z prowincji. Ciągle zazdrosny o żonę Henio postanawia ją śledzić i w efekcie odkrywa, że Danusia potajemnie uczęszcza na lekcje tańca.

Dozorca Prokop organizuje w stróżówce nielegalną dystrybucję mięsa pochodzącego ze wsi.

Kajtek Talar poznaje Majkę, która przygotowuje się do egzaminów na studia. Zafascynowany dziewczyną, wdaje się w szarpaninę z docentem, który próbuje ją napastować. W konsekwencji Kajtek musi pożegnać się z uczelnią. Jak na złość, wkrótce między młodymi dochodzi do kłótni i rozstania. Na tym wszystkim zdecydowanie gorzej wychodzi Kajtek, który stracił i studia, i dziewczynę, do której przyjechał dawny narzeczony, odbywający staż lekarski w USA.

Martyna Stroynowska kontynuuje swój związek z fotografem Adamem. Jej córka Beata z Mietkiem Pocięgło malują czerwoną farbą ręce Dzierżyńskiego na portrecie w muzeum.

Odcinek 22 — Miłość to tylko obietnica

Rok produkcji – 2000

Kłos, przedwojenny ułan Wojska Polskiego, a obecnie śmieciarz, w zamian za złom oddawany Prokopowi otrzymuje odpadki dla niedźwiedzia, którego hoduje w budzie za miastem. Tymczasem Halina Wrotkowa postanawia adoptować dziecko.

Majka unika Kajtka, który dowiaduje się, że jego ukochana zamierza wyjechać do USA. Niespodziewanie milicja wpada do mieszkania Jasińskich, gdzie trwa zebranie Towarzystwa Kursów Naukowych z Łukaszem Zbożnym jako prelegentem. Dochodzi do aresztowań, a przez przypadek za kratki trafia również Henio Lermaszewski.

Majka wraca do Kajtka, zaś Wrotek zostaje wyrzucony z pracy w Wytwórni Filmów Dokumentalnych za sfilmowanie pijanego Leonida Breżniewa. Rajmund wprowadza się do Lusi i znajduje zatrudnienie w telewizji.

Mimo pojednania, Majka po raz kolejny odchodzi od Kajtka. Chłopak jednak nie rezygnuje. Odnajduje dziewczynę w Pułtusku. Między młodymi dochodzi do burzliwej rozmowy i Majka decyduje się zostać z Kajtkiem.

Odcinek 23 — Kolejka do życia

Rok produkcji – 2000

Majka przebywa w szpitalu, oczekując na transplantację nerki. Kajtek próbuje wykorzystać swoje znajomości, by przyspieszyć operację. Tymczasem Henio Lermaszewski skupuje złoto i ukrywa je w lodówce. Nieświadoma niczego Danusia oddaje lodówkę do naprawy Prokopowi. Gospodarz domu odnajduje szlachetny kruszec i zabiera go. Gdy Henio odkrywa kradzież, wpada w szał. Dopada Prokopa i torturami wymusza zwrot części złota.

Halina zostawia u Rajmunda Anusię, sierotę, którą przygarnęła. Po kilku dniach Rajmund na tyle przywiązuje się do dziecka, że postanawia wrócić do żony.

Dzięki protekcji, Majka otrzymuje nową nerkę. Teraz uszczęśliwieni młodzi mogą wyznaczyć datę ślubu. Z delegacją radzieckich inżynierów przyjeżdża do Katowic Klara, siostra Martyny. Martyna namawia ją, by została w Polsce.

Nadchodzi październik 1978 roku. Lokatorzy kamienicy na Złotej z wielką radością przyjmują wieść o wyborze kardynała Karola Wojtyły na papieża.

Odcinek 24 — Droga na skróty

Rok produkcji – 2000

Krzysio Talar bez wiedzy ojca trenuje poślizgi jego Polonezem. Wkrótce kradnie samochód szefa stajni rajdowej, lecz ścigany przez policję porzuca wóz i ucieka. Mietek i Nina prowadzą w kościele głodówkę protestacyjną w obronie uwięzionych robotników z Radomia. Urząd Bezpieczeństwa zakłada podsłuch w telefonie Jasińskich, co skutkuje aresztowaniami działaczy opozycji, w tym Łukasza Zbożnego.

Tymczasem przedsiębiorczy Henio znajduje kolejne źródło dochodów. Produkuje koszulki z podobizną Elvisa Presleya, a następnie papieża. W dystrybucji pomaga mu Krzysio. Bawolik organizuje turniej piłkarski dla młodzieży, jednak podpada władzom, ubierając chłopców w koszulki z wizerunkiem papieża. Zostaje posądzony o prowokację, a niebawem wysłany na wcześniejszą emeryturę.

Po kolejnej wpadce u Jasińskich, Mietek odkrywa podsłuch. Niesforny Krzysio w dyskotece wdaje się w bójkę w obronie Joli, córki szefa stajni rajdowej. Klara i Adam decydują się na wyjazd do Włoch.

Odcinek 25 — Dziś każdy ma dwadzieścia lat

Rok produkcji – 2000

Krzysio opuszcza rodzinę, aby zająć się Jolą, która właśnie przeszła aborcję. Tymczasem Prokop oświadcza się Lodzi. Klara wraca do Polski z zamiarem pozostania na stałe, jednak nie otrzymuje wymaganej zgody i zostaje deportowana z powrotem do ZSRR. Ojciec Joli proponuje Krzysiowi pracę w ekipie rajdowej FSO, pod warunkiem, że ten zostawi jego córkę w spokoju. Majka rodzi syna, a Prokop i Lodzia stają na ślubnym kobiercu.

Na Wybrzeżu rozpoczynają się strajki. Wrotek niemal natychmiast udaje się tam z kamerą, aby filmować te historyczne wydarzenia.

Samopoczucie Ewy systematycznie się pogarsza. Krzyś zawozi ją do uzdrowiciela Harrisa skradzionym samochodem. Zatrzymuje go milicja, lecz dzięki interwencji ojca Joli chłopak wychodzi z aresztu. Lermaszewscy wyprowadzają się z domu przy ulicy Złotej. Śmierć Ewy zbiega się w czasie z podpisaniem porozumień sierpniowych. Nad trumną zmarłej spotykają się wszyscy mieszkańcy kamienicy.

Wojtek Płusa

Wojtek Płusa

Szperam w programach TV z PRL jak archeolog – wyciągam serialowe skarby, audycje i ciekawostki. Codziennie dorzucam felieton i szczyptę nostalgii. Jeśli podoba Ci się to, co robię, postaw mi kawę. Po dobrej kawie działam lepiej niż Unitra na bateriach.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *