07 zgłoś się

Fabuła serialu przedstawia działalność funkcjonariuszy Komendy Stołecznej Milicji Obywatelskiej. Każdy odcinek to osobna, intrygująca sprawa, w której porucznik Sławomir Borewicz prowadzi śledztwo, rozwiązując skomplikowane zagadki kryminalne. Tytułowe „07” to nic innego jak kryptonim radiowy Borewicza w milicji.

Większość odcinków została wyreżyserowana przez Krzysztofa Szmagiera. Całość zrealizowano w 6 seriach, a poszczególne odcinki nakręcono na przestrzeni lat 1976–1987.

Odcinek 1 — Major opóźnia akcję (1976)

Premiera – 25 listopada 1976

Gangsterzy z ekipy „Inżyniera” zajmują się nielegalnym skupem dewiz oraz przemytem złota i dzieł sztuki. Do ich szeregów dołącza nowy człowiek, niedawny więzień, którego zadaniem jest „czarna robota”: egzekwowanie długów i „uciszanie” problematycznych gangsterów z Wybrzeża. Nowy okazuje się niezwykle skuteczny, szybko zdobywając zaufanie „Inżyniera” i poznając wewnętrzne struktury gangu. Gdy wydaje się, że jego pozycja jest stabilna, następuje niespodziewana akcja milicji, która prowadzi do rozbicia całej szajki. Okazuje się, że „nowym” członkiem gangu był porucznik Sławomir Borewicz z Komendy Stołecznej, działający pod przykrywką. Major Wołczyk gratuluje Borewiczowi dobrze wykonanego zadania i zapoznaje go z porucznikiem Zubkiem, jego nowym współpracownikiem.

Odcinek 2 — Wisior (1976)

Premiera – 2 grudnia 1976

W trakcie napadu na sklep jubilerski zostaje skradziony wisior z 3-karatowym brylantem. Przedmiot ten zdaje się być przeklęty, przynosząc nieszczęście każdemu, kto wejdzie w jego posiadanie. Po kradzieży jeden z bandytów ginie podczas ucieczki. Następnie osoba, która przechwyciła wisior od przestępców, zostaje pobita. W szeregach gangu narastają konflikty wewnętrzne, co prowadzi do kolejnych morderstw. Ostatecznie milicji udaje się aresztować jedynego pozostałego przy życiu sprawcę napadu oraz, co najważniejsze, odzyskać cenny brylantowy wisior.

Odcinek 3 — Dziwny wypadek (1976)

Premiera – 9 grudnia 1976

Borewicz i Zubek badają sprawę wypadku samochodowego, w którym zginęła młoda dziewczyna, Jolka Helsztyńska. Sprawcą miał być docent Wereda, jednak jego zeznania są niespójne i pełne luk. Borewicz, drążąc przeszłość Jolki, odkrywa jej powiązania z gangiem złodziei samochodów. Okazuje się, że kryminalista o nazwisku Dudziak, posługujący się fałszywym dowodem osobistym na nazwisko Wolniak, prowadzi warsztat specjalizujący się w przerabianiu skradzionych aut. Współpracuje on z dziadkiem Jolki. Prawda okazuje się znacznie bardziej mroczna – Jolka została zamordowana przez wspólników, ponieważ odkryła ich nielegalny proceder. Jej ciało zostało następnie podrzucone na jezdnię, aby upozorować wypadek samochodowy. Docent Wereda zaś plątał się w zeznaniach nie z powodu winy za śmierć dziewczyny, lecz dlatego, że w czasie „wypadku” był ze swoją kochanką, której istnienie chciał ukryć. Borewicz rozbija szajkę złodziei samochodów.

Odcinek 4 — 300 tysięcy w nowych banknotach (1976)

Premiera – 16 grudnia 1976

Reżyser Suchecki pada ofiarą szantażysty, który żąda od niego 200 tysięcy złotych, grożąc ujawnieniem kompromitujących materiałów. Suchecki zwraca się o pomoc do milicji. Wtedy szantażysta podwyższa kwotę okupu do 300 tysięcy. Porucznik Borewicz rozpoczyna śledztwo, typując krąg potencjalnych podejrzanych. Znajdują się w nim: kochanka Sucheckiego – Ewa, jego córka Magda, syn Krzysztof, kasjerka PKO wraz ze swoim chłopakiem, a także dawny narzeczony kochanki reżysera. Okup, który zostaje złożony odbiera wyszkolony owczarek niemiecki. Borewiczowi udaje się w końcu zdemaskować szantażystę dzięki konfrontacji rannego psa z potencjalnymi podejrzanymi. Szantażystą okazuje się Henryk, były kochanek Ewy (kochanki Sucheckiego) i jednocześnie przyjaciel domu Sucheckich.

Odcinek 5 — 24 godziny śledztwa (1978)

Premiera – 8 września 1979

Porucznik Borewicz staje przed wyzwaniem wyjaśnienia w ciągu zaledwie 24 godzin zagadkowego zabójstwa młodej dziewczyny, która wracała z pracy do domu. Podejrzenia milicji koncentrują się wokół dwóch postaci: jej przyjaciela – Adama Fordona, oraz jego opiekuna – Łukasza Ulińskiego, instruktora jazdy konnej. Śledztwo Borewicza prowadzi do zaskakującego rozwiązania. Okazuje się, że prawdziwym zabójcą jest Anatol Kapicki, który zbiegł z więzienia. Kapicki znał Fordona ze wspólnego pobytu w domu poprawczym i przybył do niego, by żądać pomocy, co ostatecznie doprowadziło do tragicznego finału. Śledztwo zostaje zakończone – w 24 godziny.

Odcinek 6 — Złoty kielich z rubinami (1978)

Premiera – 15 września 1979

Milicja Obywatelska alarmowana jest o regularnej sprzedaży cennych, nielegalnie wywiezionych z Polski dzieł sztuki za granicą. Porucznik Borewicz otrzymuje zadanie wyjaśnienia sprawy kradzieży renesansowego kielicha mszalnego z muzeum w Wielbarku, wykonanego ze złota emalii i rubinów. Istnieje bowiem podejrzenie, że również ten przedmiot ma zostać wywieziony z kraju. Milicja organizuje kontrolę na przejściu granicznym z Czechosłowacją. Śledztwo jest niezwykle żmudne i dodatkowo utrudnia je fakt, że podejrzenia o udział w przestępstwie padają na porucznika Zubka, najbliższego współpracownika Borewicza. Pomimo tych trudności, Borewiczowi udaje się ostatecznie złapać sprawczynię kradzieży – Halinę Malicką – i odzyskać drogocenny kielich.

Odcinek 7 — Brudna sprawa (1978)

Premiera – 22 września 1979

W jednej z warszawskich kamienic dochodzi do morderstwa Ewy Grabik, prostytutki związanej z półświatkiem. Zwłoki denatki odkrywa w jej mieszkaniu sąsiad. Początkowo podejrzenie pada na jej byłego narzeczonego, Masłowicza, który odwiedził ją dzień wcześniej z ponowną propozycją małżeństwa, którą Ewa odrzuciła. Jednakże porucznik Borewicz szybko odkrywa, że prawdziwym zabójcą jest syn sąsiadki. Okazuje się, że łączyły go z Ewą Grabik ciemne interesy, a gdy dziewczyna zaczęła go szantażować, zdecydował się ją zabić.

Odcinek 8 — Dlaczego pan zabił moją mamę (1978)

Premiera – 29 września 1979

Do kilku dużych hoteli zaczynają docierać niepokojące listy, pisane dziecięcą ręką, z pytaniem: „Dlaczego pan zabił moją mamę?”. Porucznicy Borewicz i Zubek wraz z sierżantem Olszańską rozpoczynają poszukiwania potencjalnej autorki w szkołach podstawowych. Odnajdują małą Dorotkę, która nie ma pełnej świadomości tego, co się stało – wie jedynie, że jej mama zniknęła, a nią samą opiekuje się babcia. Podejrzenie Borewicza wzbudza dziwna obojętność babci dziewczynki wobec zaginięcia rodzonej córki. Śledztwo ujawnia, że matka Dorotki, Joanna Kostrzewska, związała się z Włochem, Tino Ferrettim. Ferretti wcześniej zamordował swoją żonę, a Joanna miała wyjechać z nim za granicę, posługując się dokumentami ofiary. Kostrzewską zdradziło to, że kulała nie na tą nogę.

Odcinek 9 — Rozkład jazdy (1978)

Premiera – 6 października 1979

W dwóch odległych miejscach w kraju dokonano w identyczny sposób dwóch morderstw – poprzez precyzyjny rzut z bliskiej odległości nożem prosto w serce. To wskazuje na jednego sprawcę. Początkowo funkcjonariusze nie dostrzegali motywu tych zbrodni. Po niezwykle trudnym i żmudnym śledztwie udaje się ustalić, że obie ofiary łączyła wspólna przeszłość: nieumyślnie spowodowały śmierć ciężarnej Zofii Sulimy, żony cyrkowego „mistrza nożowniczego”. Borewicz domyśla się, że istnieje jeszcze trzeci sprawca, a „kat” z pewnością przybędzie również po trzecią ofiarę. Przypuszczenia porucznika okazują się trafne – Sulima zostaje aresztowany.

Odcinek 10 — Grobowiec rodziny von Rausch (1981)

Premiera – 28 października 1982

Borewicz i Zubek badają serię niezwykłych włamań do grobowców i trumien, zawierających zwłoki sprowadzane z Anglii. Wszystkie przypadki łączy to, że przesyłki są realizowane przez to samo przedsiębiorstwo pogrzebowe z Londynu. Przeglądając fotografie z pogrzebu von Rauscha, Borewicz zauważa na nich młodą kobietę, której nikt z rodziny nie zna. Wkrótce potem ginie brat von Rauscha, a przy jego zwłokach znalezione zostają złote dwudziestodolarówki. Była żona zmarłego rozpoznaje kobietę ze zdjęcia jako swoją adoptowaną córkę Magdalenę Cieplik, która dawno temu opuściła dom i była zakałą rodziny. Dzięki tym poszlakom, Borewicz wpada na trop Magdy Cieplik i jej wspólnika z Londynu. Okazuje się, że para wykorzystywała trumny ze zwłokami do przemytu złotych monet, które następnie były sprzedawane w Polsce za dolary. Porucznik wyrusza ich śladem. Jak się okazało, monety były fałszywe.

Odcinek 11 — Wagon pocztowy (1981)

Premiera – 4 listopada 1982

Dochodzi do zuchwałego napadu na wagon pocztowy w pociągu, podczas którego skradziono dwa listy wartościowe. Śledztwo ujawnia, że dwaj konwojenci pocztowego ambulansu i listonosz zostali uśpieni środkiem nasennym dodanym do piwa. Podejrzenia padają na samych konwojentów, a także na wózkarza, który dostarczył piwo, oraz stewarda, który zaniósł je do wagonu. Komplikacje pojawiają się, gdy okazuje się, że w pociągu dostępne było jedynie piwo marki „Okocim”, natomiast środek nasenny podano w „Żywcu”. Dodatkowo, do wagonu pocztowego wchodził elektryk. Ostatecznie wychodzi na jaw, że jeden z konwojentów dopuścił się sprytnego fortelu: najpierw wypił niezatrute piwo, ukradł pieniądze i ukrył je pod podłogą wagonu, a dopiero potem wypił zatrute piwo. Porucznik Borewicz zastawia pułapkę, czekając na sprawcę, który z pewnością wróci po ukryte pieniądze.

Odcinek 12 — Ścigany przez samego siebie (1981)

Premiera – 11 listopada 1982

Porucznik Borewicz zajmuje się pozornie prostą sprawą. Ofiarą jest opiekująca się chorym mężem Maria Jagodzińska, która wypadła z trzeciego piętra na ulicę podczas mycia okna. Kluczowe jest jednak ustalenie, czy był to nieszczęśliwy wypadek, czy też zaplanowane morderstwo. Śledztwo Borewicza ma za zadanie rozwiać wszelkie wątpliwości i odkryć prawdziwe okoliczności zdarzenia. W wyniku sekcja zwłok stwierdzono udar serca ofiary. Jej siostra, Klementyna, w przeszłości była zakochana w Henryku Jagodzińskim, jednak ten wybrał Marię. Klementyna zostaje zamordowana w czasie kąpieli w wannie. Mordercą okazuje się Henryk Jagodziński. W czasie zimy stulecia był sprawcą napadu, a zamordowane kobiety mogły znać jego tajemnicę z przeszłości. Jagodziński ucieka, ale zostaje zastrzelony przy próbie nielegalnego przekroczenia granicy.

Odcinek 13 — Strzał na dancingu (1981)

Premiera – 18 listopada 1982

Na dancingu w stołecznej restauracji zostaje zastrzelony młody mężczyzna Mieczysław Romski. Wkrótce potem, podczas włamania do jego mieszkania, ginie tajemnicza żółta teczka. W trakcie śledztwa wiele osób zeznaje, iż teczka zawierała dane obciążające szereg znanych osób, co sugeruje, że zamordowany mężczyzna był szantażystą. Śledztwo zaczyna zataczać coraz szersze kręgi, a porucznik Borewicz wraz z sierżant Olszańską odkrywają zupełnie niespodziewane aspekty tej sprawy. Szantażowani, obawiając się oskarżenia o zabójstwo, okazują się skłonni ujawnić przypuszczalnego sprawcę morderstwa. Ostatecznie morderczynią okazuje się piosenkarka Maria Kowalewicz, która w przeszłości, jako Marta Łucka była prostytutką związaną z Romskim. Ten szantażem próbował ją zmusić do powrotu do dawnego zajęcia.

Odcinek 14 — Hieny (1981)

Premiera – 25 listopada 1982

Porucznik Borewicz zostaje oddelegowany na Mazury do pewnego ośrodka kempingowego. Jako Sławomir Marszałek rozpoczyna tam pracę jako ratownik, by incognito zbadać doniesienia o działającej w tym miejscu grupie przestępczej. Kemping okazuje się być terenem, na którym ścierają się konkurencyjne szajki sutenerów. Zostaje zamordowany kierownik ośrodka – niejaki Robert Walasek, który nie chciał się zgodzić na oddawanie „doli” z zarobków działających w ośrodku prostytutek. Borewicz porzuca swój kamuflaż i rozpoczyna oficjalne śledztwo. Pomaga mu Zubek.

Odcinek 15 — Skok śmierci (1984)

Premiera – 19 września 1985

W różnych miastach ma miejsce seria napadów na zamożne osoby, takie jak lekarze i jubilerzy. Początkowo zdarzenia te wydają się niepowiązane, co prowadzi do żmudnego dochodzenia. Na emeryturę przechodzi porucznik Zubek. Nowym partnerem porucznika Borewicza i sierżant Olszańskiej zostaje porucznik Jaszczuk, siostrzeniec Zubka, który, jak szybko się okazuje, nie jest niestety milicyjnym „orłem”. Mimo to, cała trójka odnajduje trop, który prowadzi ich do zespołu cyrkowego, a dokładniej do dwóch mężczyzn i kobiety wykonujących akrobacje na trapezie. Ich wzajemne relacje okazują się mocno skomplikowane, co może mieć związek z serią napadów. Podczas wykonywania tytułowego „skoku śmierci” akrobatka nie zostaje na czas uchwycona w locie przez partnera i upada na arenę na oczach widowni.

Odcinek 16 — Ślad rękawiczki (1984)

Premiera – 26 września 1985

Na dworcu na Mazurach dochodzi do bójki, w wyniku której aresztowani zostają Wasyluk i Dyciak. Podczas transportu do aresztu zabijają konwojujących ich milicjantów i uciekają. Jednocześnie, w tym samym rejonie, zamordowana zostaje właścicielka pobliskiego pensjonatu „Pod Różami” – Gołębiowska. Pensjonat był miejscem, gdzie lokalna elita wynajmowała stałe pokoje, często dla swoich kochanek. Zarówno właścicielka, jak i stali bywalcy pensjonatu od miesięcy otrzymywali anonimy, w których grożono im śmiercią, co początkowo wydaje się być kluczowym śladem. Jednakże porucznik Borewicz odkrywa jeszcze bardziej intrygujący trop: w piwnicy pensjonatu produkowano fałszywe stare monety. Co więcej, jedną z takich monet znaleziono w radiowozie przy zabitych milicjantach. Borewiczowi udaje się nakryć w piwnicy pensjonatu Dyciaka, a w Warszawie milicjant w cywilu przypadkowo rozpoznaje Wasyluka. Okazuje się jednak, że to nie oni są odpowiedzialni za zabójstwo właścicielki pensjonatu.

Odcinek 17 — Morderca działa nocą (1984)

Premiera – 3 października 1985

Na jednym z warszawskich osiedli dochodzi do serii zaginięć i morderstw młodych kobiet, które wracają do domów późnym wieczorem. Porucznicy Borewicz i Jaszczuk oraz sierżant Olszańska w poszukiwaniu sprawcy trafiają do zakładu odzieżowego. Ich podejrzenia koncentrują się na dyrektorze zakładu, Leonie Skotnickim. Olszańska, na polecenie swoich przełożonych, jako Ewa Kos, zatrudnia się w zakładzie odzieżowym i nawiązuje bliższy kontakt ze Skotnickim. Jej zadaniem jest sprowokowanie go do kolejnego zamachu, aby ująć go na gorącym uczynku. Sytuacja jednak komplikuje się, gdy dzielna milicjantka, mimo obstawy, zostaje zaatakowana. W trakcie napadu jej ubranie było pokryte tajemniczą substancją, niewidzialną w dziennym świetle, którą teraz sprawca ma na sobie. Ślady ma na sobie Skotnicki, ale i niejaka Kałacka w nim zakochana.

Odcinek 18 — Bilet do Frankfurtu (1984)

Premiera – 10 października 1985

Do mecenasa Sadeckiego zgłasza się żona Krzysztofa Kalkowskiego, dyrektora przedsiębiorstwa handlu zagranicznego, informując o zaginięciu męża. Podejrzewa, że za zniknięciem stoją jego nieuczciwi współpracownicy: Kazimierz Sitek i Jolanta Czechowiczowa. Następnego dnia w lesie odnalezione zostaje auto Kalkowskiego z dziurą po kuli i śladami krwi. Sitek zostaje aresztowany, jednak wkrótce potem Kalkowski odzywa się telefonicznie – cała historia opowiedziana przez jego żonę była zmyślona. Prawdziwa tragedia rozgrywa się „dopiero” teraz, gdy Kalkowski faktycznie ginie. Sitek i Czechowiczowa próbują porwać samolot i uciec za granicę. Na lotnisku biorą zakładników, co prowadzi do wkroczenia do akcji brygady antyterrorystycznej.

Odcinek 19 — Zamknąć za sobą drzwi (1987)

Premiera – 11 maja 1989

Emerytowany nowojorski policjant polskiego pochodzenia Paweł Kopiński „Kopi” na początku swojej podróży do Polski niespodziewanie wpada na znajomych amerykańskich gangsterów: „Capucino” i Krantza. Przestępcy próbują go zlikwidować. Porucznik Borewicz, w zamian za informacje o handlarzach narkotyków, pozwala Kopińskiemu śledzić gangsterów. Ci, w leśniczówce na Mazurach, mają spotkanie z grupą jugosłowiańskich i tureckich przemytników, którzy wykorzystują doskonale zorganizowany szlak do przerzutu narkotyków ukrytych w łodzi. Kopiński w spektakularny sposób zatapia łódź i niszczy samochody przemytników, a Borewicz w tym czasie rozbija i aresztuje grupę jugosłowiańską. Kranz ginie z ręki Kopińskiego, podczas gdy „Capucino” ucieka. Kopiński spotyka go w lesie i, pozornie, proponuje mu wspólną ucieczkę do Szwecji skradzionym samolotem. W trakcie lotu nowojorski policjant kontaktuje się z Borewiczem, prosząc o wstrzymanie pościgu. Kopiński chce rozegrać ostatnią rundę walki z gangsterem po swojemu i „zamknąć za sobą drzwi”.

Odcinek 20 — Złocisty (1987)

Premiera – 18 maja 1989

Śmierć bazarowego opryszka o pseudonimie „Coca-Cola” zmusza milicję do podjęcia śledztwa w sprawie gangu „Złocistego”, podejrzewanego o szeroki zakres przestępstw, w tym handel walutą i samochodami, obrót fałszywym złotem, a nawet nielegalną produkcję czekolady. Do gangu przenika porucznik Kozłowski, udając bliskiego kumpla „Coca-Coli”. Po anonimowym telefonie funkcjonariusze odkopują zwłoki niejakiego Brodzkiego na posesji będącej własnością jego siostry Ireny Gzik. Kozłowski ustala, że dziewczyna była świadkiem zbrodni i obecnie jest więziona pod Pułtuskiem. Kozłowski zostaje zamordowany. Zeznania Ireny Gzik, w połączeniu z odkryciami Kozłowskiego, prowadzą do zaskakującego wniosku: okazuje się, że tajemniczy „Złocisty” w rzeczywistości nie istnieje.

Odcinek 21 — Przerwany urlop (1987)

Premiera – 25 maja 1989

Międzynarodowy zabójca Kurt Rolson otrzymuje we Włoszech zlecenie specjalne – ma zabić w Polsce Henryka Moderskiego. Ukradł on dokumenty kompromitujące swoich byłych pracodawców i teraz ich szantażuje. Równocześnie inni szantażowani wysyłają do Polski w tym samym celu Zofię Gambetti. Wysłannicy odnajdują mężczyznę, którego Moderski wynajął do udawania go. Rolson dociera również do Anny Moderskiej, siostry Henryka. Na swojej drodze Rolson zostawia za sobą kolejne trupy – prostytutki i szantażysty, który ją zabił. To właśnie te morderstwa naprowadzają na jego trop porucznika Borewicza. W końcu Rolson i Gambetti spotykają się. Odkrywają, że łączy ich nie tylko wspólna misja, ale stają się także kochankami i odtąd działają razem. Torturami zmuszają Moderską do ujawnienia miejsca pobytu jej brata. Następnie postanawiają razem wrócić do Rzymu, jednak Rolson truje gazem Zofię Gambetti i opuszcza hotel. Rolson zostaje schwytany przez milicję i zdradza personalia Gambetti. Nie ma jej jednak w samolocie do Rzymu, bo przebukowała swój bilet na lot do Zurichu. Po wylądowaniu Gambetti bierze do ust gumę do życia zatrutą przez Rolsona cyjankiem potasu.