3 stycznia 1975: Piątek przed telewizorem

Zapraszam na program telewizyjny na piątek 3 stycznia 1975 r. Dziś warto obejrzeć premierowy odcinek serialu Sylwestra Chęcińskiego – Droga.

Program 1

06:00 Telewizyjne Technikum Rolnicze — Matematyka

07:00 Telewizyjne Technikum Rolnicze — Uprawa roślin

09:15 „Droga” — film seryjny prod. TVP — odc. 1 pt. „Muszisz to wypić do dna”. Reż. – Sylwester Chęciński. Występują: Wiesław Gołas, Zygmunt Malanowicz, Stanisława Celińska, Wanda Łuczycka, Anna Nehrebecka, Maciej Damięcki i inni.

10:10 „Arsen Lupin” — francuski film seryjny — odc. pt. „Arsen Lupin bierze urlop”

11:05 Dla szkół (kl. II) — Uwaga niebezpieczeństwo

11:20 Informator TV Katowice

12:45 Telewizyjne Technikum Rolnicze — Język polski

13:25 Telewizyjne Technikum Rolnicze — Hodowla zwierząt

13:55 Politechnika TV: Matematyka (kurs przygotowawczy) — Równania algebraiczne – cz. I. Wykład prof. dra hab. Wojciecha Żakowskiego

14:25 Politechnika TV: Matematyka (kurs przygotowawczy) — Praca kontrolna nr 3 – Wykład prof. dra hab. Wojciecha Żakowskiego

14:55 Nauczycielski Uniwersytet Radiowo-Telewizyjny — Psychologia — Stuktury i mechanizmy regulujące zachowanie się cz. I. Wykład prof. dra Tadeusza Tomaszewskiego

15:30 Sprawozdawczy magazyn sportowy

16:30 Dziennik (kolor)

16:40 Dla dzieci: „Pora na Telesfora”

17:15 Turystyka i wypoczynek

17:40 Przewodnik Młodego Turysty

18:00 Poradnia Młodych

18:20 Wiadomości dnia — magazyn TV Katowice

18:40 Fakty, opinie, hipotezy — „Jak podpatrywać?”

19:20 Dobranoc (kolor)

19:30 Dziennik (kolor)

20:20 „Guillaume Apolinaire” — widowisko poetyckie (kolor)

21:55 Panorama (kolor)

21:55 Wiadomości sportowe (kolor)

22:10 „Dziewczęta z Osaki” — japoński program rewiowy (kolor)

22:55 Dziennik (kolor)

Program 2

17:00 Język niemiecki — lekcja 11

17:25 „Wśród starych ksiąg i exlibrisów”

17:55 „Królestwo nurków” — odc. II z serii „Świat, który nie może zaginąć” — film przyrodniczy (kolor)

18:30 „Klasyczne duety” — radziecki program baletowy. Duety z baletów Piotra Czajkowskiego „Jezioro Łabędzie”, „Śpiąca Królewna” i „Dziadek do orzechów”.

19:05 „Rodzina” — reportaż filmowy

19:20 Dobranoc (kolor)

19:30 Dziennik (kolor)

20:20 Ścieżka zdrowia

20:35 Nauczycielski Uniwersytet Radiowo-Telewizyjny — Psychologia — Struktury i mechanizmy regulujące zachowanie się (cz. I)

21:05 24 godziny (kolor)

21:15 „Czekamy na Ciebie” — film radziecki

22:45 Język rosyjski — lekcja 12

Wojtek ogląda dziś serial „Droga”

Piątkowy poranek 3 stycznia 1975 roku przyniósł telewizyjny debiut serialu „Droga” w reżyserii Sylwestra Chęcińskiego. Nie był to jednak debiut krzykliwy ani spektakularny. Raczej cichy, codzienny, dokładnie taki, jak bohater tej opowieści i świat, w którym przyszło mu funkcjonować.

„Droga” to serial zbudowany wokół postaci warszawskiego kierowcy bazy transportowej PKS, znanego wszystkim jako Marianek. Jeździ „Jelczem”, czasem „Autosanem”, przemierza Polskę wzdłuż i wszerz, a każdy jego kurs staje się pretekstem do spotkania z innymi ludźmi i ich sprawami. To właśnie w tych spotkaniach kryje się sedno serialu. Droga jest tu nie tylko trasą na mapie, ale przede wszystkim wiedzie przez ludzkie losy, słabości i nadzieje.

Marianek to bohater na wskroś nieheroiczny. Życiowy pechowiec, nieudacznik w sprawach osobistych, człowiek, któremu rzadko kiedy coś wychodzi tak, jak by chciał. A jednak trudno go nie polubić. Ma gołębie serce, jest wrażliwy na cudzą krzywdę, zawsze gotów pomóc, nawet wtedy, gdy oznacza to kolejne kłopoty dla niego samego. Pomaga innym „absolutnie”, bo to jego ulubione słowo i życiowa postawa zarazem.

Kadr z serialu Droga

Droga

Głównym bohaterem serialu jest Marian Szyguła, kierowca bazy transportowej PKS. Można go określić jako nieudacznika zawsze gotowego pomagać innym.

Cechą charakterystyczną „Drogi” jest nowelowa konstrukcja odcinków oraz żonglowanie gatunkami filmowymi. Obok melodramatu pojawia się komedia, dramat obyczajowy, a nawet wątki sensacyjne i kryminalne. Ta gatunkowa różnorodność nie jest jednak sztucznym zabiegiem. Wynika naturalnie z opowiadanych historii i spotykanych po drodze ludzi. We wszystkich odcinkach znajdziemy sporo humoru, ale też celne, często gorzkie obserwacje obyczajowe, tak dobrze znane z innych wspólnych dokonań Chęcińskiego i Mularczyka, zwłaszcza z „Samych swoich” i „Nie ma mocnych”.

„Droga” to serial drogi w pełnym znaczeniu tego słowa. Bez pośpiechu, bez wielkich fajerwerków, za to z uważnym spojrzeniem na codzienność Polski lat 70. Dla widza był to świat bliski i rozpoznawalny, a dla telewizji dowód, że o zwykłych ludziach można opowiadać w sposób ciekawy, ciepły i niepozbawiony refleksji. A jeśli dodać do tego fakt, że w jednym z odcinków Marianek trafi z wizytą do rodzin Kargulów i Pawlaków, trudno o lepsze potwierdzenie, że „Droga” rzeczywiście prowadziła przez cały filmowy świat Sylwestra Chęcińskiego.

Dobranoc Państwu. Koniec programu na dziś. Proszę o wyłączenie odbiorników!

Wojtek Płusa

Wojtek Płusa

Szperam w programach TV z PRL jak archeolog – wyciągam serialowe skarby, audycje i ciekawostki. Codziennie dorzucam felieton i szczyptę nostalgii. Jeśli podoba Ci się to, co robię, postaw mi kawę. Po dobrej kawie działam lepiej niż Unitra na bateriach.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *